Ayaan Hirsi Ali en de strijd tegen de radicale islam

Ayaan on Australian Book Show

m.d.a. Hoeiboei

Build your own custom video playlist at embedr.com

Radio 4 islamiseert......

---

Mevrouw van Weegen vindt dit 'Gezang'

Pat Condell and the good news

Kopvodden in Rotterdam, Wereldhavendagen

---

---

Kolensjouwers uit de oude doos

Een Klinkende brief

Bron: Nos.nl

klinkbrief

Sarrazin houdt van Geert Wilders' haar

‘Ik betreur de ontwikkelingen in Nederland’

Bron: Volkskrant 31 augustus, pag.3

Van onze correspondent

MERLIJN SCHOONENBOOM

BERLIJN

Voor de Nederlandse pers maandag was er vooral één vraag die gesteld diende te worden: ‘Wat vindt u, meneer Sarrazin, van de vergelijking met Geert Wilders?’

In diverse Duitse commentaren rond de publicatie van het boek van Sarrazin is de vergelijking immers al snel getrokken; Sarrazin kon wel eens de Duitse variant worden van het oprukkende rechts-populisme in Europa. En Haider is niet meer de meest gebruikte vergelijking in Duitsland; dat is Wilders geworden.

Sarrazin reageert er laconiek op: hij bewondert Wilders om zijn haar, zegt hij, maar hij betreurt de ontwikkeling in Nederland net zoals ‘het verstandige deel’ van de Nederlanders dat zal doen. Hij noemt de ‘rechts-nationale en rechts-radicale bewegingen’ in Frankrijk, België en Nederland ‘uiterst gevaarlijk’: ‘Maar je kunt niet ieder probleem dat door de verkeerde benoemd wordt dan maar niet benoemen’.

Bundesbank-bestuurslid Sarrazin vindt dat de integratieproblematiek juist in de brede Duitse volkspartijen SPD en CDU openlijk moet worden besproken. Volgens hem hebben de Duitse regeringspartijen sinds de verkiezingen het thema volledig van de agenda afgehaald.

----------------------------------------------------------

I rest my case, ze zullen het nooit leren die linkse kerkadepten, zelfs niet de afvalligen zoals Sarrazin (dixit Joop)

 

Southpark Cartoon Jihad

Southpark Cartoon Jihad

Wilders on Australian Dateline SBS

Wilders on retarded Islamic culture

Bron : Dateline SBS

---

Demonstratie tegen steniging in Amsterdam. Spreekster Nahed Selim.

Via Hoeiboei (m.d.a)

DE LEUGEN in première

Bron: Flevocourant

Lubbers wekt met „meedenken” tumult

Het roodfascisme van Elsbeth Etty

Een column van Filantroop

Het valt op dat linkse denkers die zelf in gebreke blijven te bewijzen wat ze beweren, namelijk dat de PVV fascistisch zou zijn, zich op andere denkers beroepen om alsnog bewijs aan te leveren voor het fascistendom van deze partij.

Ooit behoorde Elsbeth Etty zelf tot het grootvorstendom van mensenhaters toen ze de wereld verdeelde in wrede kapitalisten en zielige armen. Een zwart-witdenken van de koude communistische grond, dat ze negen jaar hartelijk ondersteunde als adjunct-hoofdredacteur van het CPN-orgaan De Waarheid. En dat in een periode dat deze hoogopgeleide mevrouw het fijne kende van de wandaden die het communisme in tal van landen uitgevreten had. 

Dat juist deze mensenhaters van weleer Wilders te lijf gaan met fascismebeschuldigingen is niet zo verwonderlijk als je tot de veronderstelling komt dat ze hun eigen verleden ermee trachten wit te wassen. Om haar eigen onvermogen Wilders tot de nieuwe Mussert te maken te camoufleren trok ze deze keer maar weer eens de botten van de criminoloog/schrijver Willem Hendrik Nagel (alias J.B. Charles) uit het knekelhuis voor ideologische bijstand in haar column in het NRC-Handelsblad.

Deze denker was ongeveer de uitvinder van de doctrine die rechtvaardigde dat alles wat rechts zweemde fascisme genoemd mocht worden, en schreef boeken en opinieweekbladen vol over het onderwerp. En omdat hij in het verzet gezeten had meende hij de decennia na de bezetting als een ware Niccolò Machiavelli te moeten regeren over wie fout of goed was in en na de oorlog. Niettemin had hij naast zijn verzet, en net als Joop den Uyl, het bezette vaderland tot de bevrijding als loyaliteitverklarende ambtenaar gediend. Dat dan weer wel.

Communisten waren verzot op de fascismefobie van Willem Hendrik Nagel, want die waren tot in de tachtiger jaren nog Hitler aan het bevechten hoewel die toch echt mordood was, terwijl de communistische regimes juist doorgegaan waren met bezetten en moorden.

Terwijl Elsbeth Etty zo vurig communist was dat ze het tot leidinggevende van het partijorgaan van de CPN bracht, en sommige communisten van de oudere garde al afgehaakt waren omdat de wandaden van Stalin ze de adem benamen, stak het lijforgaan van Marcus Bakker nog steeds gloeiende poken in echte en vermeende fascisten.

Dat deze communisten zichzelf het morele geweten van de wereld toeeigenden zou je grofweg een brutaliteit kunnen noemen, ware het niet dat het gebaseerd was op politieke intrige vanuit Moskou en Oost-Berlijn. Aan de burelen daar veerde men opgewekt op als hun Westerse handlangers het fascismemiddel weer eens hanteerden. Inherent aan het communisme is de paranoïde waan van het eeuwige fascismespook, dat ze ondanks de grote overeenkomsten in uitingsmiddelen tussen het fascisme en communisme, daarom juist verfoeiden. En dat ging zelfs zover dat ze sociaaldemocraten voor sociaalfascisten uitmaakten.

Fatsoenlijke PvdA’ ers van die dagen koesterden ongeveer dezelfde afkeer voor het communisme, als de communisten voor het fascisme. Tot de garde van cryptocommunisten onder de eufemistische titel Nieuw-Links de PvdA kwamen bezetten.

Willem Hendrik Nagel was de man van de harde justitiële hand. Maar selectief en slechts als het de collaborateurs van de Tweede Wereldoorlog en de vermeende naoorlogse fascisten betrof. De communisten echter liet hij buiten schot. Zelfs toen die na de oorlog doorgingen met bezetten en moorden waar het Derde Rijk door de wereldorde gestopt werd, liet hij zich er niet van weerhouden hun oorlogsheld te zijn en in de bladen waar communisten de roergangers waren zijn fascismefobie te uiten. 

En dat hij daar nogal eens mee doorschoot bleek uit het feit dat de Joden in Israël door hem van “fascistische agressie” beticht werden omdat die zich geen tweede Holocaust wilden permitteren.

In de vooral door links opgestuwde ophef over de criminoloog Wouter Buikhuisen, was het dezelfde Willem Hendrik Nagel die om zijn confrère te nazificeren  de nazi-criminoloog Franz Exner van stal haalde met: “Buikhuisen is natuurlijk geen Exner, net zomin als hij een Lombroso is. Maar wel denkt hij net als Exner en Lombroso”. 

En deze uiting werd vooral zeer gewaardeerd door Hugo Brandt Corstius. Het was het klimaat waarin de maniakale Hugo Brandt Corstius de toenmalige minister van Financiën Onno Ruding voor Adolf Eichmann kon uitmaken.

Terwijl Willem Hendrik Nagel aan het spinnenwiel rode wol zat te vervaardigen zat Elsbeth Etty ermee te breien. In haar wekelijkse column in het NRC-Handelsblad maakte ze er dit jumpertje van:

“In een interview met de Haagse Post noemde Charles / prof. Nagel tien kenmerken, zoals: de voorkeur voor oranje-blanje-bleu, strenge straffen voor jeugdigen, een hekel hebben aan Karel Appel, voor de doodstraf zijn en de belastingen te hoog vinden. Daarmee maakte hij er inderdaad enigszins een kwestie van smaak van, al denk ik wel dat de verwerping van (abstracte, maar eigenlijk alle) kunst essentieel is. Kunst is volgens fascisten elitair, terwijl antifascisten menen dat kunst, al dan niet ‘toegankelijk’, behoort aan de mensheid als geheel”

Het is vooral ironisch te noemen dat Willem Hendrik Nagel en Elsbeth Etty er juist de kunst bijsleepten, want abstracte kunst in de communistische regimes werd van overheidswege in de ban gedaan omdat men vond dat kunst voor het volk was, en dus ook door het volk begrepen moest worden. Tussen de door de overheid afgedwongen schilderkunst in het Derde Rijk en de Sovjet-Unie bestond de overeenkomst dat het vooral de grootsheid van het volk moest uitbeelden en de mens martiaal moest imponeren. Het voorbeeld Karel Appel is hier wel zeer ongelukkig gekozen, want toen Willem Nagel in het verzet zat, werd Karel Appel door het nationaalsocialisme gesubsidieerd en deed hij mee aan nazi-tentoonstellingen waar uiteraard entartete kunst uitgesloten was van deelname.

Het oordeel over het artikel van Elbeth Etty laat ik aan de lezers, maar haar slotconclusie wil ik als het schuim op de cappuccino even aanhalen:

“maar nu wordt iedereen geacht op kousenvoeten te lopen en vooral niet te spreken van ‘fascistische ideeën’, hoogstens van ‘abjecte opvattingen’ waarover je van mening kunt verschillen. In een tijd, waarin wij gemaand worden zelfs niet te spreken over de republiek van Weimar en historische ervaringen uit het geheugen te bannen, zou Nederland een moreel kompas als dat van J.B. Charles goed kunnen gebruiken”

Op kousenvoeten zegt ze, terwijl ze te pas en te onpas Wilders vergeleken heeft met de plegers van de allergrootste etnische genocide aller tijden, maar haar eigen communisme samenvatte met “Dus heb ik nooit het idee gehad dat ik achter een fout regime ben aangelopen of dat ik de Goelag of zo heb verdedigd. Ik geloofde in een naïef ideaal, dat wel” en “Toen ik lid werd, had ik het idee dat dit de meest vooruitstrevende, vrijzinnige partij was die er bestond”. 

Een beetje fout na de oorlog kun je haar niet noemen want vanaf 1974 negen jaar De Waarheid dienen en elf jaar de CPN aanhangen is veel langer dan Wilders de PVV leidt. En het toeval wil dat ze een jaar nadat Alexander Solzjenitsyn “De Goelagarchipel” aan de lezers toevertrouwde die stap zette. Terwijl dat boek in de Sovjet-Unie verboden was, bestreed ze moedig het facisme!

Misschien was het daarom dat in de vorige eeuw de term roodfascisme bedacht werd. Bij deze dan maar weer eens in de recycling gezet.

NTR wil programma Suikerfeest uitzenden

Bron: Kerknieuws Kerknieuws

DI 24 aug 2010 | 09.45
Het Commissariaat voor de Media heeft bekend gemaakt dat de licentie van moslimomroep SMON op korte termijn wordt ingetrokken. Aanleiding is de breuk tussen de twee partijen die de nieuwe omroep vormden: SMON en OUMA, dat voortkomt uit de organisatie Academica Islamica.

Niettemin heeft SMON een persbericht verspreid, waarin wordt gemeld dat de omroep van plan is op vrijdag 10 september vanuit het het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam het programma Het Nationale Suikerfeest uit te zenden. Naar verwachting zal de licentie echter al voor 1 september worden ingetrokken, waardoor uitzending niet mogelijk lijkt.

NPS-directeur Joop Daalmeijer heeft nu aangeboden het programma uit te zenden. Op Twitter meldt hij: "Geen verkondiging, geen Koran, maar wel het Metropole Orkest en goede solisten. Suikerfeest als feest dus. Geen propaganda voor wat dan ook. Tv-uitzending onder leiding van een eindredacteur, die staat voor onpartijdigheid."

De NPS vormt samen met Teleac en RVU vanaf september de omroep NTR. Aannemelijk lijkt dat deze omroep het aangekondigde programma van SMON, waarin al ongeveer 200.000 euro is geïnvesteerd, inderdaad zal uitzenden.

Bron: IKON

--------------------------------------------------------------------

Eerder dit jaar wel degelijk 'propaganda' in het CGA:

Vergeten en genegeerd in de watersnood

Bron : Nederlands Dagblad

RAHIMJAR KHAN - Door iedereen genegeerd en vergeten, dat lijkt het lot van de honderden Pakistaanse christenen die in het zuiden van de Punjab voor het water zijn gevlucht.

8 reacties

Ze moeten zelfs toezien hoe hun moslimburen van voedsel worden voorzien, terwijl zij met lege handen en magen blijven zitten.

Wie denkt dat de watersnood in Pakistan op zijn einde loopt, die moet eens ter hoogte van de stad Rahimjar Khan bij de rivier de Indus gaan kijken. Qua reizen is het even afzien, want het gebied ligt zo'n 900 kilometer ten zuiden van de Pakistaanse hoofdstad Islambad. Dat is nog in de provincie Punjab (en net niet in het zuidelijker gelegen Sindh). Volgens een schatting van de lokale overheid zitten er daar nog zo'n 1 miljoen mensen in de ellende.

Wekenlange watersnood
De watersnood mag dan al enkele weken duren, hier lijkt het alsof de vloed gisteren heeft plaatsgehad, zo ontredderd zijn de mensen er. De grote internationale hulporganisaties hebben dit rampgebied niet ontdekt; ze er zijn in ieder geval niet aanwezig.

En daarom moddert de door het water opgejaagde bevolking zelf maar voort, daarbij mondjesmaat geholpen door diverse plaatselijke hulporganisaties, en door een overheid voor wie deze ramp duidelijk te groot is om zelf te af te handelen.

Discriminatie
Naast onmacht is er ook nog eens sprake van onwil om te helpen. Dat ondervinden de christenen in het gebied. Ze behoren tot de allerarmsten, loonarbeiders en keuterboertjes zijn het, en daar komt bij dat ze christenen zijn, en om die reden veracht, en net als andere minderheden, zoals hindoes, gediscrimineerd door hun islamitische volksgenoten.

Nog voordat we de stad uitzijn maken we daarvan een sterk staaltje mee op het moment dat een Pakistaanse hindoe bij een frisdrankkraam een glaasje suikerriet sap wil nutigen. Of hij even uit een ander glas zou willen drinken, klinkt het vanachter het stalletje, waarna een speciaal glas voor minderheden verschijnt. De christen wordt na gebruik van het glas verzocht het ook even zelf schoon te maken en af te drogen.

Bleef het daar maar bij. Net als andere religieuze minderheden in Pakistan, mogen ook christenen hier hun eigen boontjes doppen als het gaat om het te boven komen van de watersnoodellende. Hulp, bijvoorbeeld in de vorm van dagelijks voedsel- en wateraanvoer, gaat aan hen voorbij omdat islamitische hulporganisaties hen links laten liggen, maar ook vanwege een nalatige overheid.

Geen hulp
In Bhong hadden we die overheid al in deze rol zien schitteren. In dit dorp woont een deel van die andere vergeten minderheid in Pakistan, de hindoes, en dat doen ze nu temidden van hun tot wrakhout verworden huizen, Al enkele weken wachten ze tevergeefs op hulp van wie dan ook. Buiten hun dorp wordt voedsel uitgedeeld en watertonnen gevuld, maar zodra hindoes daar opduiken jagen de moslims hen weg.

De regeringsdelegatie die zo-even nog uitvoerig om ons heen danste om hun ,,voortreffelijke werk" onder de bevolking toe te lichten, blijft in Bhong in de auto zitten. Ze hebben er ook niets uit te leggen, want ze doen er niets. ,,We gaan binnenkort ook daar informatie inwinnen om deze mensen te helpen", zegt Ghulam Yosin Baluch die namens de overheid de hulp coördineert. Om er direct aan toe te voegen dat het goed zou zijn om ,,om uw contacten in Nederland te wijzen op de nood hier".

Kennelijk was de man ter ore gekomen dat ILAP, een Pakistaanse hulporganisaite waarin ook christenen actief zijn en waaraan de Nederlandse organisaties als ZOA, Woord en Daad en Red een Kind hun geld gaan geven, vooral ook deze vergeten en genegeerde groepen wil gaan helpen, en in het bijzonder de christelijke minderheden.

Ook op de plek waar die zijn neergestreken, blijft de meereizende regeringsdelegatie onzichtbaar, en ook hier is dat omdat ze er zo goed als niets aan hulp heeft gebracht.

Een tocht door woestijngebied, waar geen water laat staan een overstroming is te bekennen, leidt uiteindelijk naar een groep van zo'n honderd ontheemde christenfamilies, die zij aan zij met evenzoveel moslimfamilies een stuk land delen.

Twee weken geleden, vertellen Gidari Johnson (45), zijn 19-jarige zoon Saleem en zijn vrouw Sugra (18 of 19, dat weet ze niet precies), werden ze in hun slaap verrast door de watervloed, die hun huisjes binnenstroomde en in korte tijd alles onder water zette. Wat ze mee konden nemen namen ze mee, de kinderen en hun vee, de rest spoelde weg, de duisternis in. Ook een deel van de koeien en geiten was niet te redden.

En daar zitten ze nu, op een stuk droog land, met die vervaarlijke slokop, de Indus, als buur. Terwijl achter hen het water klotst en de resten van hun huisjes zichtbaar zijn boven de waterspiegel, proberen deze families de eindjes van hun leven weer aaneen te knopen.

Hun nieuwe woonplek heeft iets van een camping, waar de tenten deels zijn afgebroken en alle huisraad onbeschermd buiten staat. Denk daar nog een flink aantal koeien, geiten en kippen bij inclusief heel veel schamelheid, en het beeld is compleet. Deze avond straalt de maan, maar wat een smeerboel moet het hier zijn zodra de moessonregens zich weer aandienen?

Niet even, maar al enkele weken leeft de groep op deze manier in de buitenlucht, zonder een fatsoenlijk dak boven het hoofd, zonder inkomen, en zonder hulp van wie dan ook.

Bijbel
De bewoners ogen niet als degelijke bonders of gergemmers, integendeel, wie hen in hun traditionele outfit ziet lopen, bekruipt een gevoel van bevreemding. Intussen ligt daar dan toch maar een Bijbel in een van de hutten - vast niet in alle want de meesten zijn zeer eenvoudige en ongeschoolde boertjes en landarbeiders. Maar toch. Dat daar een Bijbel de in Pakistan vanzelfsprekende plaats van de Koran heeft opgeëist, en op deze onooglijke locatie de naam van Jezus die van Mohammed heeft verdrongen, dat schept een gevoel van intense verbondenheid en dwingt tegelijk diep respect af.

Temeer omdat even later de gevolgen van hun christen-zijn pijnlijk naar voren komen. Een vrachtwagen met rijstzakken komt het terrein opgereden voor een voedseldistributie onder de bewoners. Het blijkt om een initiatief te gaan van de Alkhid Mat Foundation, een islamitische organisatie. Al snel komt onder de moslimburen een menigte in beweging, die halt houdt bij de wagen. Even later keert een lange rij mannen en jongens terug met ieder een zak rijst in de hand. De christenen kijken niet eens meer op van deze uiterst pijnlijke vertoning, waarbij hun buren, voorzien van rijst, hun kampement passeren, terwijl zijzelf met legen handen en magen blijven zitten.

Pat Condell on Ground Zero Mosque: NJET