Ayaan Hirsi Ali en de strijd tegen de radicale islam

Wilders in de ring, in de clinch over het (vermeende?) Stockholm syndroom

Inleiding,Elsevier

'Debat' erna

De beste bijdrage komt van Femke. H. die op hoge toon een lans breekt voor de 'verkrachte' journaliste met het selectieve geheugen (xie vlgd video) door de gevleugelde woorden te uiten : U misbruikt een persoon die kont(d?) doet van haar verkrachting.... Het moet nou niet gekker worden

---

Doorspoelen naar 9:52, Witteman vraagt " Ze hebben u fysiek ook nooit iets aangedaan" antwoordt zij: "nee, nee, mij hebben ze niks aangedaan, wel mijn tolk, maar mij niet"....;-)

Haar belagers waren eigenlijk meer een soort sympathieke struikrovers, 20ers, aangevuld met een bejaarde imam, dat wel. maar, ach, het viel wel mee, hoewel de kip slecht smaakte (haha van Pow en Wow). Narcist.

Na enig 'gegoogle' over deze 'vergeten' rape:

bron 

Raped

She is very clear in her book about the way she was treated. She was raped. Despite this, she does not hate her abductors.

"It's not black and white. It was the commander who raped me. I wanted to give vent to my hatred, to chop his head off and kick it off the cliff. He was schizophrenic: the following day, he said he was sorry. In that sort of situation - no matter how awful - you develop a bond with those people. You have to, if you want to survive. You could say the hatred and that bond go side by side."

"Just let me make one thing clear: I hate him for what he did to me. I hate him because he raped me. I was very, very mad and I wanted to kill him right away. But the day after it happened, he more or less asked me to forgive him. That was very confusing for me. It was a very schizophrenic situation because he had mood swings. I just had to cope with that. Normally you can show that you are angry but I couldn't of course. I had to get on with them. I just couldn't say to this commander what I was really thinking because then he would have killed me right away."

Geplaatst door Joop

Zoek de verschillen

Welke van de twee plaatjes is kwetsend:
Links een gematigde dierenactivist als Mo-look-a-like tijdens een tamme varkensdemonstratie voor de Egyptische ambassade, waar GeenStijl aandacht aan besteedde, rechts een toenmalige casus belli in de andere wereld, waar ambassades voor in de fik gingen, bleek later een grap op een varkenstentoonstelling in Frankrijk. Als ik JPB was zou ik vast een verhoogde staat van waakzaamheid in het buitenland uitroepen. Neen, ik denk dat de PvdD zich hier aardig mee in de vingers snijdt. Wilders zou al voor de rechter gedaagd zijn als hij zich zo had geuit.
Geplaatst door Joop

Opgeruimd staat netjes

Hieronder een scan van een artikel uit het destijds snel opgeheven politiek incorrecte magazine, P.I.M., kort na het omleggen van Pim Fortuyn

Ik kwam dat zomaar tegen in 010.
Verder niets van terug te vinden op het net.

Het betreft een bijdrage aan het 1e nummer(?) van dit blad van de hand van Theo van Gogh.
Wel tekenend is dat de titel ervan later ook op hemzelf werd toegepast.

Allemaal wel weer erg actueel, gezien de commotie uit dezelfde hoek op het fenomeen Wilders, c.q. waar hij voor staat. Theo van Gogh wordt nog steeds zeer gemist, niemand treedt in zijn voetspoor, Alas,

Klikken op afbeelding hieronder (frontpage) leidt naar een pdf-bestand met de complete column. Vrijwel geheel leesbaar, hier en daar wellicht even vergroten.

Theo van Gogh over Pim Fortuyn

geplaatst door Joop

Be in it to win it!

Bron: de Pers

Zo'n duizend toehoorders waren zondag aanwezig bij het eerste Nationaal Islam Congres in de Amsterdamse Apollo Hal. Buitenlandse prekers voorzien een machtige islam, vooral hier in het westen.

‘De islam zal de overhand krijgen’, voorspelt sjeik Khalid Yasin. ‘Ook al haten de ongelovigen, afgodendienaars en hypocriete moslims dat.’
‘Het is’, weet Yasin, ‘eigenlijk de bedoeling dat de islam de wereld bestuurt, maar omdat moslims zwak zijn geweest, heeft Allah de uitvoerende macht aan een ander volk gegeven.’ Dat kan elk moment worden teruggedraaid. Als de moslims maar ‘concurreren om de macht’.

Het organiserend islaminstituut Dar al Ilm schatte dat duizend mensen zaterdag in de Apollo Hal in Amsterdam Zuid waren voor Nederlands eerste Nationaal Islam Congres. Misschien waren het er wat minder, maar ze waren met velen en bijna allemaal jong. Khalid Yasin, geboren New Yorker opererend uit Manchester, was een van de publiekstrekkers.

Concurreren
Westerse leiders hebben zich volgens hem gediskwalificeerd en dat biedt islamitische leiders kansen, maar: ‘You have to be in it to win it!’. Ofwel: ‘Je moet in redelijke mate integreren om te concurreren. Leiderschap gaat over winnen.’

Hij raadde zijn gehoor een aantal niet-islamitische boeken aan ter inspiratie, waaronder De Prins van Macchiavelli, dat volgens Yasin door de meeste staatshoofden wordt gebruikt om aan de macht te blijven.

Opgang in het westen
‘De islam’, denkt Yasin, ‘is geplant in het westen als een zaadje. Hier is de beste aarde om in te groeien. Als het westen dat toestaat, zal het zich de komende honderd jaar beschermd weten, maar als het dit geschenk weigert, heeft het zichzelf daarmee. De opgang van de islam zal uit het westen komen. Niet met haat en terrorisme. Als wij bewijzen dat de islam superieur is, zal de meerderheid, zo die niet moslim wordt, de islam omarmen, accepteren of tolereren.’

Eregasten
Organisator Saoed Khadjé zei dat de dag zou aantonen ‘hoe divers de moslimgemeenschap is’, maar ultra-orthodoxe sprekers domineerden het congres. Zo ook de ‘eregasten’: Abu Ameena Bilal Philips, een in Jamaica geboren bekeerling die nu in India werkt, en Haitham al-Haddad, een Palestijn van origine die in Londen woont.

‘De definitie van islam is niet vrede’, stelde Al-Haddad.  ‘Moslims die dat beweren, hebben een minderwaardigheidscomplex. Islam betekent overgave. Aan de wil van de schepper.’ Alleen Allah mag wetten maken, meent Al-Haddad. Het probleem aan democratie vindt hij dat mensen het nooit eens worden. ‘De islamitische oplossing is dat een externe, onbevooroordeelde autoriteit beslist. God.’

Overgave
Overgave vereist volgens deze sjeik dat je de regels van Allah uitvoert, ook al begrijp je niet waarom. ‘Dat is een test. Het hele doel van de schepping is een test.’ Lastige vragen van ongelovigen hoef je dan ook niet te beantwoorden. ‘Waarom had de profeet zo veel vrouwen? Waarom had hij een vrouw van negen jaar oud? Ik zeg: als jij niet gelooft dat Allah de enige schepper is en de enige die wetten maakt, snap je dat toch niet. Als je gelooft dat Mohammed integer was, vraag je niet naar zijn vrouwen. Ook dat is een test.’

Besnijdenis
‘Als wij mensen iets niet steekhoudend vinden, betekent dat niet dat het niet logisch is. Neem besnijdenis van de man. We konden niet begrijpen waarom dat moest, maar nu zien we in Afrika dat het HIV tegenhoudt. En vrouwenbesnijdenis, daarvan wordt nu gezegd: nee, dat is tegen de mensenrechten! Maar zullen we het in de toekomst logisch vinden?’

Uit de zaal kwam geen kritiek, overwegend waren er vragen naar ‘betrouwbare’ geleerden, boeken en sites.

Lijfstraffen
Philips moedigde moslims aan om aan niet-moslims uit te leggen dat ‘polygamie niet verplicht is in de islam’, dat het geloof zich ‘niet door het zwaard heeft verspreid  maar in vrede’ en dat lijfstraffen als handen afhakken en onthoofding ‘in de context moeten worden gezien’ – zo roemde hij de veiligheid in Saoedi-Arabië.

Inspireren
Iemand van de Turkse ambassade liet een wat ander geluid horen. En er waren Nederlanders zoals jongerenimam Yassin Elforkani uit Amsterdam-Slotervaart, die niet bekend staat als scherpslijper. Hij leek geïmponeerd. ‘De internationale sprekers inspireren ons om de juiste weg te volgen. Vergeleken bij hen ben ik maar een jongen die net begint.’

Salafisme
Veel lezingen gingen over het radicale salafisme. Khadjé kondigde aan dat het ‘niet pro, niet contra’ zou worden behandeld, maar vooral gedreven salafistische prekers spraken. ‘Salafisme is de correcte islam’. Zei Philips. Salafisme is ‘gewoon islam’, zei Al-Haddad. ‘Aan de interpretatie van de Koran door de metgezellen van de profeet mag niet worden getornd. De islam mag niet veranderen in nieuwe omstandigheden. Dan heb je straks net zo veel islams als er mensen zijn.’

Nadruk lag op het verwerven van islamitische instituties. Yasin pleitte voor eigen tv, netwerkpagina’s en zoekmachines Het is zorgelijk wat kinderen anders te zien krijgen. En zoals Philips zei: ‘Media verspreiden misinformatie over de islam, dat is te herleiden tot de kruistochten.’
Al-Haddad spoorde Nederlandse moslims aan om shariahrechtbanken te eisen die islamitisch familierecht toepassen. ‘Het kan niet anders. Het aantal moslims groeit snel. Halal vlees doen ze ook – alsof dat geen shariah is. Zeg: ik ben een Nederlandse burger en je móet me dat geven.’

'Verwoestende invloed'
Volgens Philips moet de ‘verwoestende invloed van de westerse samenleving’ worden tegengegaan met onderwijs. ‘Alleen dan kan de islam wortel schieten. Kinderen naar een niet-islamitische instelling sturen, is honderd procent haram.’ Op de vraag wat ouders moeten als een islamitische school slecht onderwijs geeft en een andere school goed:  ‘Wat is belangrijker, dat je kind directeur wordt of dat het naar het paradijs gaat?’

Debat
Een van de weinige momenten van debat kwam aan het eind van de dag: deelnemers hadden anoniem vragen kunnen inleveren voor de geleerden. Mocht een man van zijn vrouw scheiden als hij niet van haar houdt, wilde iemand weten. Nee, zei Haddad. ‘Leer met de tijd maar van haar te houden.’ Philips suggereerde: ‘Hij kan, als hij het zich kan veroorloven, ook een tweede vrouw erbij nemen’ Haddad vond dat dat het probleem met de eerste vrouw niet oploste. ‘ Maar dan heeft hij er ten minste een van wie hij houdt’, lachte Philips.
‘Een leuk voorbeeld van discussie tussen geleerden’, besloot organisator Khadjé.

gelinkt door Lucida

Lekker kwetsen

Bron: Trouw door Daniël Teeboom

Israël met nazi-Duitsland vergelijken is razend populair. Daniël Teeboom vraagt zich af waarom dat gewoon mag, terwijl Geert Wilders beschuldigd wordt van ’haatzaaien’ als hij kritiek uit op de politieke islam.

Onlangs kwam ik al zappend bij het programma ’Advocaat van de duivel’ terecht. Daarin zag ik hoe Geert Wilders in een schijnproces werd aangeklaagd door Hassnae Bouazza en Thomas von der Dunk. Het tweetal moest een jury ervan overtuigen dat Geert Wilders niet deugt. Advocaat Theo Hiddema voerde de verdediging. Hij deed zijn best, maar hij kon niet verhinderen dat de jury zijn virtuele cliënt op alle belangrijke punten veroordeelde.

Het was een fascinerende uitzending. En ik was bijzonder tevreden met de uitspraak.

De jury was van oordeel dat Geert Wilders zich schuldig maakt aan discriminatie, dat hij oproept tot geweld tegen moslims en aanzet tot haat. Zijn vergelijking tussen de Koran en ’Mein Kampf’ en zijn uitspraak dat hij de islam een afschuwelijke religie vindt, vond de jury zwaarder wegen dan het feit dat Wilders zegt geen hekel te hebben aan moslims individueel.

Ik zag hoe zijn aanklagers genoten van hun overwinning. En ook ik was in mijn nopjes. Niet omdat ik vind dat ze gelijk hebben, maar omdat het juist Thomas von der Dunk en – in mindere mate – Hassnae Bouazza waren die de taak op zich hadden genomen om de vloer aan te vegen met Geert Wilders.

Von der Dunk ken ik van zijn stukjes op de Volkskrant-site. Hij is een man die Israëlsympathisanten ervan beticht dat ze een Ich habe es nicht gewußt-houding aannemen tegenover de Israëlische mensenrechtenschendingen in de bezette gebieden. Ook heeft hij geschreven dat Israëliërs zich gedragen als het nieuwe Herrenvolk, en dat de Joodse staat oorlogszuchtig zou zijn.

Hassnae Bouazza doet het op een andere manier. Zij constateerde in Vrij Nederland dat de islamitische geestelijke Joesoef al-Karadawi – een man die zijn steun uitspreekt voor zelfmoordaanslagen tegen Israëlische burgers – eigenlijk heel gematigd is omdat hij onderscheid maakt tussen het zionisme en Joden in het algemeen.

Opvallende opmerkingen voor mensen die bereid zijn Wilders te beschuldigen van het aanzetten tot haat. Tijdens die televisierechtszaak stond het bestaan van de radicale islam en islamitisch terrorisme niet ter discussie. De jury werd niet gevraagd om een oordeel te vellen over het gelijk van Wilders. Het ging alleen om de vraag of Wilders de dingen mag zeggen op de wijze waarop hij dat doet – ongeacht of het klopt wat hij zegt. Hassnae Bouazza en Thomas Von Der Dunk waren van mening dat Geert Wilders dat niet mag. Dat vond ik leuk, want zo bevonden ze in feite zichzelf schuldig.

Mij is het namelijk een raadsel waarom een vergelijking tussen Israël en nazi-Duitsland niet bedreigend zou zijn voor Joden, terwijl een vergelijking tussen de Koran en ’Mein Kampf’ dat wel is voor moslims. De Koran wordt immers niet met vernietiging bedreigd, dat kan ook helemaal niet. Terwijl Israël wel degelijk te maken heeft met een existentiële bedreiging.

Bovendien bestaat er een lange geschiedenis van geweld tegen Joden als gevolg van het Israëlisch-Palestijnse conflict, en niet alleen uit islamitische en Arabische hoek. Linkse organisaties als de Duitse Revolutionären Zellen en het Japanse Rode Leger hebben in het verleden aanslagen gepleegd tegen Joodse doelen binnen en buiten Israël. Als gevolg van dit anti-Joodse geweld, uit linkse, islamitische en Arabische hoek, moeten bijvoorbeeld synagogen in Nederland bewaakt worden, terwijl dat met moskeeën gelukkig niet het geval is. Ook al staat Wilders met dertig zetels in de peilingen en moet er op 4 mei ernstig gewaarschuwd worden tegen het opkomend fascisme.

Ik begrijp niet waarom er rekening dient te worden gehouden met de gevoelens van moslims als het gaat om hun Profeet en het boek dat hij geschreven zou hebben. En waarom tegelijkertijd Joden niet moeten zeuren als ze bezwaar maken tegen vergelijkingen tussen zionisten en nazi’s, of tegen het gelijkstellen van de Israëlische bezetting aan de Shoah.

Op een of andere manier wordt altijd gedaan alsof het zionisme uit de lucht is komen vallen, en niets te maken heeft met het Jodendom. Maar het zionisme is niets anders dan het Jodendom in politieke vorm – in zekere zin te vergelijken met de radicale islam, dat immers de islam als politiek platform neemt.

Hoe is het mogelijk dat mensen het ene moment beweren dat er een onderscheid bestaat tussen Jodendom en zionisme, en het volgende moment Geert Wilders beschuldigen van aanzetten tot haat en geweld tegen álle moslims wanneer hij kritiek heeft op de radicale islam? Als Joden zich niet aangesproken hoeven te voelen bij kritiek op het zionisme, waarom is dat voor moslims anders bij de kritiek van Wilders?

Joden en Israëlsympathisanten hoeven van Von der Dunk en de zijnen geen begrip te verwachten. Wat wij wel mogen verwachten is de eeuwige beschuldiging dat „iedereen die kritiek op Israël heeft meteen antisemitisme wordt verweten”.

Dat is raar. Het gaat hier om zaken die Joden ’nodeloos kwetsen’, die aanzetten tot haat en mensen tegen ons opzetten. Onder welke noemer dit alles valt zal mij een zorg wezen. De voortdurende hetze tegen Israël, en het feit dat kritiek daarop wordt afgedaan als vervelend gezeur over antisemitisme is merkwaardig – zeker als je de storm van protest ziet uit vooral linkse kring zodra iemand kritiek levert op de islam. Dat heet dan ’racistisch’.

Ik denk dat er een behoefte bestaat om moslims te zien als een kleine, kwetsbare minderheid, een soort Ersatz-Joden, die in bescherming dienen te worden genomen tegen het Kwaad. Als Geert Wilders de Koran wil verbieden – wat ik overigens een uiterst verwerpelijk idee vind – dan komt Harry de Winter op televisie klagen over het Oude Testament en Israël. Telkens weer wordt in het islamdebat de vergelijking met Joden gemaakt, en vaak wordt het lot van de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog in stelling gebracht.

Maar moslims zijn geen Joden. Ruim twintig procent van de wereldbevolking is islamitisch, zo’n anderhalf miljard mensen, terwijl Joden met hun dertien miljoen nauwelijks een half procent uitmaken. Natuurlijk hebben beide godsdiensten ook veel overeenkomsten. De islam is een soort combinatie van de universele boodschap van het christendom, gecombineerd met de zucht om voor alles regels te verzinnen – een neiging die we kennen uit het Jodendom. Maar het Jodendom is geen universele godsdienst, het wil maar op één plaats de dienst uitmaken: in Israël. Terwijl de islam, net als het christendom, zijn universele boodschap met iederéén wil delen. Je zou kunnen zeggen dat het Jodendom voor Palestijnen is wat de islam is voor de wereld.

Als Geert Wilders met zijn kritiek moslims in een hoek plaatst, en bovendien aanzet tot geweld, dan zet natuurlijk iedereen die kritiek heeft op Israël aan tot geweld tegen Joden. Hoe komt het dan dat Thomas von der Dunk Joden wél mag beledigen en kwetsen, en Israëliërs ervan mag beschuldigen dat ze zich gedragen als een Herrenvolk? Waarin onderscheiden Joden zich van moslims dat kritiek op de politieke islam álle moslims treft, maar kritiek op het politieke Jodendom géén aanval is op iedere Jood?

Omdat wij met weinigen zijn, en zij met velen. Omdat Leon de Winter Theo van Gogh voor de rechter sleepte, in plaats van zijn keel door te snijden. Omdat er 56 islamitische staten zijn en er maar één Israël bestaat. Omdat het een stuk makkelijker is de held te spelen als je zeker bent van de overwinning.

gelinkt door Lucida

Is premier Geert de echte ramp?

Nausica Marbe in de Volkskrant van 15 mei 2009


Mocht Wilders dit land ooit als een kaartenhuis omverblazen, dan is dat mogelijk gemaakt door het achterstallige onderhoud van zijn voorgangers.

Oud nieuws, toch schreeuwen linkse partijen het ostentatief van de daken: met Wilders regeren we niet. In de aanloop naar de Europese verkiezingen moeten ze op de valreep nog duidelijk maken dat ze tot het ‘betere’ soort behoren – zij die zich niet encanailleren met de PVV.

Zo’n massale afwijzing, nu er geen sprake is van landelijke verkiezingen, is gratuit. Want hoe recht zijn de ruggen die Wilders zo rabiaat worden toegekeerd?

Bezwaar
Het voornaamste bezwaar tegen regeren met de PVV, zo luidt het, is dat Wilders een land voorstaat waarin ‘de moslims’ tweederangs burgers zijn en mensen uitgesloten worden vanwege hun geloof. Van zo’n doembeeld word je uiteraard niet vrolijk. Toch is dat een te simpele voorstelling van zaken. ‘De moslims’ als bedreigde soort bestaan niet.

Driekwart miljoen islamieten neerzetten als een kudde schapen onderweg naar abattoir Wilders grenst aan hysterie. Het gaat immers om mensen van verschillende pluimage, die op uiteenlopende manieren in het leven en in de maatschappij staan.

Daar druipt zieligheid noch hulpeloosheid van af.

Geloof
Ook is het de vraag of ‘uitsluiting’ vanwege het geloof plaatsvindt. De grens tussen geloof, politiek en zelfs terreur kan in bepaalde belevingen van de islam dun zijn. Het anti-islamisme dat in Nederland gelukkig gezonde vormen kent, is geen geloofsdiscriminatie.

Broodnodig
Het is een broodnodige democratische reactie op de ideologische en soms fysieke agressie van mensen die uit naam van de islam het Westen haten, polarisatie, segregatie en discriminatie koesteren en hun doelen desnoods met geweld willen bereiken. En ook op diegenen die zulke strevingen steunen, verdedigen en subsidiëren.

Probeer maar zulke verschillen aan het verstand te peuteren van politici als PvdA’er Thijs Berman, die onlangs op de televisie die tekstloze Barry (PVV) platitudes toevoegde als ‘we leven in een vrij land en wat tussen je oren zit gaat mij niet aan’. Was het maar zo.

Inzake islamisme kruipt wat tussen de oren zit naar buiten om de wereld te hervormen. Hoe? Dwingend, agressief, respectloos voor andersdenkenden en met doodsbedreigingen achter de hand. Zelfs als daarin geen successen worden geboekt, dan nog schaden zulke strevingen in strijd met Grondwet en mensenrechten, de democratie.

Onbesproken
Dat de Europese lijsttrekker van de PvdA dit onbesproken laat, belooft niet veel goeds over het Nederland dat Wouter Bos, die zo gruwt van Wilders’ variant ervan, voor ogen staat.
Het gaat immers niet om wat mensen geloven, maar om het feit dat geloof of ideologie een politiek instrument wordt ter onderwerping van anderen. Wilders wordt wél op zulke criteria beoordeeld. Radicale islamieten, orthodoxen en jihadisten vaak niet.

Ramadan
Zij lijken boven de wet verheven in Nederland, waar het gedachtengoed van de Moslimbroederschap via Tariq Ramadan de gemeentepolitiek binnensijpelt, een minister de sharia overweegt en o zo ludieke burgemeesters hoofddoeken uitdelen – want een ware moslima is bedekt, nietwaar.

Aan gunstige uitzonderingsposities voor moslims is men inmiddels dermate gewend, dat een terugkeer naar de normaliteit – iedereen gelijk en discriminatie vanuit moslimkant ook aanpakken – beleefd wordt als degradatie tot ‘tweederangs burger’.

Deze term is overigens niet voorbehouden aan een mogelijk ‘Wildersland’. Veel moslims worden nu al behandeld als burgers met een status aparte. Met dank aan de oeroude politiek van ‘slachtoffers’ pousseren en contraproductieve positieve discriminatie.

Weggegooid geld
De fiasco’s werden toevallig allemaal afgelopen week bevestigd. De 764 miljoen voor Vogelaarwijken blijkt weggegooid geld. De dialoog met moskeeën tegen radicalisering levert niks op. De zogeheten ‘ettertjes’ op straat blijken lid van zwaar misdadige netwerken, in het zadel gehouden door overheidsdienaren die liever aan dialoog dan aan wetshandhaving doen. En het Nederlandse onderwijs pakt voor allochtonen desastreus uit.

Ziehier het levenswerk van kabinetten waar geen Wilders aan te pas kwam. Is dat een zoveel beter land voor degenen die nu fulmineren tegen de PVV? Zijn de huidige sociale rampen en scheve verhoudingen minder erg omdat ze met de beste bedoelingen zijn ontstaan?

Koketterie
Komt daarbij: goede bedoelingen die zo lang etterende wonden veroorzaakten, getuigen niet opeens van morele superioriteit. Dat Pechtold zegt te emigreren als Wilders aan de macht komt, is koketterie van een politicus die zijn onmacht met bravado en oneliners verdoezelt. De afbraak van de democratie in Nederland dateert van lang voor Wilders. Mocht premier Geert dit land ooit als een kaartenhuis omverblazen, dan is dat mogelijk gemaakt door het achterstallige onderhoud van zijn voorgangers.

geplaatst door Joop

(Openbare) School mag hand geven verplichten

Bron: Trouw

Godsdienstvrijheid moet soms wijken voor andere belangen. Een islamitische docente die mannen geen hand wilde geven, is daarom terecht ontslagen.

Een school mag van docentes eisen dat zij mannen de hand schudden, ook als dat tegen hun geloof indruist. Het belang van de school weegt zwaarder dan de vrijheid van godsdienst. Met die principiële uitspraak in hoger beroep is een streep gezet onder een conflict tussen een islamitische docente en een vmbo-school in Utrecht.

Dat conflict ontstond na de zomervakantie van 2006, toen docente Samira Dahri meedeelde voortaan vanwege haar geloofsovertuiging mannen geen hand meer te geven. De docente werd eerst geschorst en vervolgens ontslagen.

Terecht, oordeelt de Centrale Raad van Beroep nu. Die raad is de hoogste bestuursrechter in ambtenarenzaken; daar kwam de zaak terecht nadat eerst de Commissie Gelijke Behandeling en de rechtbank in Utrecht zich erover hadden uitgelaten. De CGB steunde de docente, de rechtbank gaf de school gelijk. Dahri ging in hoger beroep.

De raad voor beroep heeft gekozen voor een principiële benadering van de zaak. De rechtbank in Utrecht had daar haar vingers niet aan gebrand. Ze verwees voor haar oordeel vooral naar de ophef die binnen en buiten de school was ontstaan; die had de onderlinge verhoudingen verstoord en een vertrouwensbreuk tussen school en docente veroorzaakt.

Maar, vraagt de raad voor beroep zich nu af, als de docente zich terecht beriep op de vrijheid van godsdienst, had de school haar dan niet juist moeten beschermen tegen alle ophef ?

Nee, oordeelt de raad. Volgens hem zijn er twee belangen in het geding: Enerzijds moet de school haar – allochtone – leerlingen voorbereiden op de Nederlandse arbeidsmarkt, met de bijbehorende fatsoensnormen. Daartegenover staat het belang van de docente die bescherming verdiend tegen discriminatie op grond van haar geloof. Maar de docente had een voorbeeldfunctie voor leerlingen en vertegenwoordigde de school bij ouders, overweegt de raad. Onder meer daarom beslist hij uiteindelijk dat een „veel groter gewicht toekomt aan het belang van de school”.

Directeur Bart Engbers van het Vader Rijn College is tevreden over de uitspraak.

gelinkt door Lucida

Moed terugkrijgen om ook anderen zichzelf te laten zijn

Bron: Trouw

Geen begrip zo bont, zo verschillend geïnterpreteerd en zo van alle kanten bedreigd verondersteld als de scheiding van kerk en staat.

Door een minister van onderwijs die begrip toont voor Intelligent Design, door omroepbijdragen aan kerken, door hoofddoekjes, keppeltjes en hugenotenkruisjes in openbare functies. Wat kun je met zo’n wasmand vol bedreigingen? Weinig, stelde de Tilburgse jurist en CDA-politica Sophie van Bijsterveld op een congres over de neutrale staat van de Groningse Rechtenfaculteit en pleitte voor een beperking tot de oorspronkelijke betekenis: geen formele zeggenschap van de kerk in publieke besluitvorming en respect door de staat voor de vrijheid van richting, inrichting en stichting van de kerk.

Haar pleidooi hielp niet. Daarvoor waren de zorgen te groot. Zo is de Leidse hoogleraar Paul Cliteur niet alleen bezorgd over de neutraliteit van de staat maar ook dat zijn zorg door zo weinigen gedeeld wordt. Hij wijt het aan de nostalgische stemming in ons land. Mensen kijken te veel naar het verleden. Zelf kijkt hij liever vooruit. Fors vooruit. Vijftig jaar vooruit. Hij ziet voortgaande teruggang van het christendom. Maar houdt tegelijk rekening met teruggang van de secularisatie en opkomst van nieuwe, geïmporteerde religies. Met als gevolg diepgaande multiculturaliteit of multireligiositeit ten koste van nationale cohesie.

Kunnen we ons met zo’n toekomst voor ogen nog wel multiculturaliteit veroorloven? Moeten we niet als de wiedeweerga investeren in nationale maatschappelijke verbanden? In wat ons bindt als staatsburgers. In plaats van in wat ons scheidt als gelovigen.

Voor Cliteur is de vraag stellen, haar beantwoorden. Voor het antwoord kijkt hij naar de Franse laïcité. Naar de wijze waarop de Fransen gestalte hebben gegeven aan de neutraliteit van de areligieuze staat. Als hulp en inspiratie, niet om het over te nemen.

Die neutraliteit van de staat is in Frankrijk trouwens geen leeg begrip. De Republiek koestert de revolutionaire waarden vrijheid, gelijkheid en broederschap. De Franse burger is voor alles citoyen. Onlangs gaven zo juist Frans staatsburger geworden immigranten aan niks met dat ’citoyenschap’ te hebben. Een schok ging door het land. Verdienden ze wel de Franse nationaliteit?

Ooit werkte ik twee jaar in een klassieke dictatuur – het Zaïre van Mobutu. Toen het vliegtuig waarin we terugkeerden Nederlandse grond raakte, schoten de tranen me in de ogen. Ik was weer thuis. Wat voelde ik? Het was weer veilig mezelf te zijn. De Fransman is citoyen van de Republiek. De Nederlander voelt zich vooral thuis. Maar wel als protestant, katholiek, liberaal, socialist, of als Zwollenaar, of Fries.

Bij dat thuisgevoel hoort dat je anderen datzelfde gevoel gunt. Vandaar onze tolerantie als essentieel punt van onze identiteit. Natuurlijk moeten we geen duimbreed wijken als nieuwe en hier tot nu toe vreemde religies vragen bij die tolerantie zetten. Maar mijn zorg betreft toch meer dat dat specifiek Nederlandse ’jezelf zijn’ is gesubjectiveerd en geïndividualiseerd en is los geraakt van haar vroegere fundering in kerk, politieke partij of plaatselijk verband. Met als toegift een toenemende botheid in taalgebruik en omgangsvormen, die vroeger ook al wel bij onze volksaard hoorde, maar toen nog getemperd werd door externe autoriteit.

Cliteur ziet diezelfde uitholling. Maar hij ziet het gevaar meer komen van buitenaf, van nieuwe godsdienstigheid, dan van binnenuit. Vandaar zijn pleidooi voor opvulling van de neutraliteit via seculiere waarden. Op bovengenoemd congres is hem dat niet in dank afgenomen. De Utrechtse jurist De Blois vermoedde een dubbele agenda. In werkelijkheid zou Cliteur gedreven worden door een aan de Verlichting ontleende afkeer van religie. Cliteur reageerde als door een adder gebeten en eiste, en kreeg, zelfs een Nawoord op een Nawoord om zich tegen die beschuldiging te verweren en en passant de vloer met De Blois aan te vegen. Heerlijk om te lezen.

Maar ik maak me wel zorgen. Nederlanderschap is voor mij: jezelf zijn en op basis van zelfbewustzijn en royaliteit datzelfde gunnen aan anderen. Ook al vind je het drie keer niks wat ze denken en hoe ze leven. Bij die opvatting hoort op nationaal niveau een leeg begrip van burgerschap. Helaas is dat ’jezelf zijn’ steeds meer verworden tot een claim. Een eindpunt in plaats van een uitgangspunt. We dreigen een onaangenaam, ongastvrij, angstig land te worden. Hoe krijgen we de moed weer terug anderen zichzelf te laten zijn? Goed om daar op 5 mei eens over na te denken.

gelinkt door Lucida

In memoriam zes onschuldige slachtoffers

Korte samenvatting van de live uitzending uit Orpheus, Apeldoorn.

Inmiddels een 7e slachtoffer overleden (bron Pow en Wow)

Geplaatst door Joop

Lily-livered Europe has surrendered to Islam

Bron: The first Post

Muslims are using Europe's liberal democratic apparatus to roll back our hard-fought freedoms

By  Ayaan Hirsi Ali

FIRST POSTED MAY 5, 2009

  In 2006, I had a debate with Tariq Ramadan, the author of Western Muslims and the future of Islam. In the hypothetical event of a war between Egypt and   Switzerland, for which community would he be prepared to die, I asked him.

Mr Ramadan has dual citizenship. He's an Egyptian by birth and a Swiss by naturalisation. His response was one of rage on different levels. Above all I think he was outraged that one should ask such a question. He refused to answer.

Mr Ramadan, like many other Muslims, may have two or more citizenships. From all that he expresses both in person and on paper, it is clear that his loyalty, above all, is to Islam. I do not doubt that he would die for Islam, like most Muslims, and that's his prerogative. But what European countries have done is give citizenship to individuals who feel no obligation to share in their societies for better or for worse, for richer or for poorer and in the event of a catastrophe, sacrifice themselves.

  No debate is more explosive than the debate on the future of Islam in Europe

In this way, they evade one of the chief criteria of citizenship. Political allegiance to the constitution of your country is the minimum requirement. It is this state of affairs that makes Christopher Caldwell's book Reflections on the Revolution in Europe: Immigration and the West (Allen Lane, £17.99), which opens with the sentence, "Western Europe became a   multi-ethnic society in a fit of absence of mind," a chilling read.

This absence of mind, which Caldwell lays bare, is reflected in Europe's immigration policies and especially in its response to Islam. No debate today is more explosive, more sensitive, more confusing and more frightening than the debate on the future of Islam in Europe.

In March this year, the French intellectual Pascal Bruckner and I spoke about Caldwell's book. Bruckner said, "Americans [like Caldwell] do not understand Europe. There are many Muslims who, in their daily lives, are more agnostic and in their practices even atheist, but are just Muslim in name."

This seems to be reassuring. But would these agnostic and unpracticing Muslims, if push came to shove, die for Islam or for France? My guess is they would, most likely, die for Islam.

Caldwell discusses this theme in an interesting light: he does not overlook the Europeans who feel that Islam is a danger to European values but asks, "How can you fight for something

 

Europe has become a place for new religions, new creeds, multiculturalism, cosmopolitanism, transnationalism. Everything is thus relative. This is an uncertainty that the Muslim does not share. The Muslim ethic and tribal spirit are far more resilient and fierce in war than the protestant ethic and the spirit of capitalism.

The numbers and insights that Caldwell has collected in his book are visible to many Europeans. During my life in Holland, and in my trips back, I have spoken to European intellectuals who see the revolution that Caldwell describes so well in his book. They may not call it a revolution, they may also not see it as complete, but they see the identity crisis in Europe.

you cannot define?" And this is Europe's problem - insecurity about who we are, what our various flags mean, why, with every turn, we spend less and less on the military.

Muslims protest in London against the publishing in Danish newspapers of cartoons mocking the Prophet Mohammed in 2006

Take the debate on freedom of expression. In 1989 and afterwards, the provocations in the name of Islam were greeted with a confident, "No way! This is Europe, and you can say what you like, write what you like," and so on.

Two decades later, Europeans are not so sure about the values of freedom of expression. Most members of the media engage in self-censorship. Textbooks in schools and universities have been adapted in such a way as not to offend Muslim sentiment. And legislation to punish 'blasphemy', if not passed, has been considered in most countries - or old laws that were never used are being revived.

Today, in the name of Islam, synagogues are vandalised

Take anti-Semitism in Europe. The sensitivity and guilt Europeans feel about the Holocaust is comparable to the sensitivity and guilt that Americans feel towards black Americans. A decade or two ago, it was unthinkable for Jews to be slandered openly and be targeted for no other reason than their Jewishness.

Today, in the name of Islam, synagogues are vandalised. There are open denials of the Holocaust. There is an active network of Muslim organisations lobbying to curtail or even get rid of Israel. There are incidents of Jews being harassed, beaten, even killed. All this is met with grim silence and rationalisations that it's not really anti-Semitic but anti-Israel. Can you imagine anything like this happening today in America to black people and it being met with silence?

Take the history of women's liberation in Europe. In the 1970s, women were burning their bras, abortion was legalised almost everywhere and rape in marriage was penalised. Today, more and more European elites, including some feminists, argue that

 

geplaatst door Joop/Lucida

"Nederland dankt de vrijheid niet alleen aan blanken"

Bron : Volkskrant 5-5-09

Clark Accord (1961) is schrijver/publicist

In de column wordt verwezen naar waterkant.net met een interessant draadje eronder.

Uit bovenstaande opiniebrief deze pakkende omschrijving van de ellende die tijdens de oorlog de mensen in Suriname schijnt te zijn overkomen:

"Tijdens het onderzoek voor mijn roman De koningin van Paramaribo, die het leven beschrijft van de bigger than life prostituee Maxi Linder, die haar hoogtijdagen beleefde tijdens de Tweede Wereldoorlog, was mij al duidelijk geworden dat die periode niet geruisloos aan Suriname is voorbijgegaan. Zo had je er kampen waar mensen werden opgesloten omdat ze pro-Duits zouden zijn (geweest). Ook had je opvangcentra die Nederlandse vluchtelingen herbergden. Verder zamelden Surinamers tijdens de Hongerwinter geld, kleren en voedsel in voor Nederlanders. Koningin Wilhelmina heeft hen er na de oorlog nog voor bedankt."

Het wachten is dus nu nog op de rehabilitatie van de NSB-ers die wegens hun (vermeende !) pro-Duitse gedrag in werkkampen terecht kwamen. Wellicht een apart vak op de Dam volgend jaar?

Geplaatst door Joop

---

Schorsing dreigt voor islamitische 'zit-advocaat'

Bron : Elsevier

De 'zittende advocaat' Mohammed Enait heeft maandag een berisping gekregen van de Raad van Discipline, omdat hij weigert op te staan voor rechters. Als de islamitische advocaat zal worden geschorst als hij dit blijft weigeren te doen.

   

                    Enait, advocaat die weigert op te staan voor rechters       

             

           Lees ook    
        

• Enait moeten we niet serieus nemen
• Enait heeft de islam niet goed begrepen
• Uit welke spelonk kroop Enait?

               

                                            Dat meldt de NOS.

Respect
De Orde van Advocaten diende vanwege zijn gedrag een klacht tegen hem in bij de tuchtrechtbank van de advocatuur.

Het is normaal dat advocaten tijdens rechtszaken opstaan als de rechter de zaal binnenkomt, om zo respect te tonen. Enait is orthodox moslim en zegt dat hij vanwege zijn geloofsovertuiging niet op wil staan voor de rechter.

Geloof
Volgens de beginnende advocaat gaat de klacht om zijn geloof en worden zijn blanke collega's nooit op dergelijke zaken aangesproken.

De Rotterdammer liet tijdens een zitting begin maart weten dat hij desnoods naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens zal stappen. De deken benadrukte toen dat het hem echt te doen is om de gedragsregels van de advocatuur en niet om mensenrechten, geloof of vrijheid van meningsuiting.

   

      Door         Robin van der Kloor

geplaatst door Joop
   

Daar gáát weer een stukje onschuld!

Bron: NRC.next door Jan Blokker

In de dagen na Apeldoorn hebben we veel cultuurhistorische, antropologische, psychopathologische en sociaal-politieke geleerdheid moeten slikken. Desondanks miste ik Herostratos.

Herostratos was een Griek (‘stille, rustige man’, getuigden al zijn buren; altijd op tijd met de huur) die op een dag naar Efeze reisde en daar de tempel van Artemis in brand stak. Dat was 356 voor Christus. De tempel gold als een wereldwonder, waarbij je in aanmerking moet nemen dat de toenmalige wereld een stuk kaler was dan de tegenwoordige.

Wat had hem bezield? Gelukkig ging hij niet nog dezelfde nacht dood, dus nadat hij gearresteerd en uitvoerig verhoord was, kregen zijn ondervragers ten slotte ook het motief boven tafel. Het was heel eenvoudig. Herostratos wilde wereldberoemd, en vervolgens onsterfelijk worden.

De geslaagde verbranding van een tempel in het antieke Griekenland van 24 eeuwen geleden, kun je waarschijnlijk niet helemaal vergelijken met de mislukte aanslag op een koninklijke feestbus in het Apeldoorn van vorige week – laat staan dat je kunt zeggen wat erger was. Vast staat dat alle Griekse jagers diep ontzag hadden voor Artemis die snel op haar teentjes was getrapt, en dat de geaffronteerde godenfamilie natuurlijk op haar achterste benen stond. Zeus zou zo woedend zijn geweest dat hij nog dezelfde nacht de geboorte regelde van Alexander de Grote, die de schennis later moest wreken. Maar dat kunnen ze ook uit hun duim hebben gezogen. U weet hoe die Grieken waren: allemaal mythomanen.

Jammer dat de denktank van De wereld draait door in de Oudheid nog niet bijeen kwam, anders hadden ze toen al kunnen vaststellen dat Griekenland in dat cruciale jaar waarschijnlijk zijn onschuld heeft verloren. Eén tanklid (Jan Mulder) legde later in een videocolumn uit dat je Apeldoorn niet een drama, maar een tragedie moest noemen, omdat een drama ook een blijspel kon zijn. Schattig vind ik dat: het beeld van iemand die in nachtelijke uren de hele Wikipedia afsurft om een wetenswaardigheidje voor z’n volgende videocolumn te vinden.

Verloren onschuld is intussen wel weer hét nationale schrikbeeld geworden na de middag van 30 april 2009 – net als na de moord op Pim Fortuyn en Theo van Gogh. Nederland is als land vermoedelijk ook zó ontzettend lang onschuldig geweest, dat je wel drie of vier, of tien of honderd keer kunt denken: nu zijn we de oude onschuld eindelijk kwijt, en dan blijkt ze d’r nòg te zitten.

Denk aan het incident rond Anton Zijderveld, die ineens bekend maakte dat hij zijn lidmaatschap van het CDA had opgezegd, omdat de christen-democratische voorzitter Van Heeswijk een coalitie van zijn partij met de beweging van Geert Wilders niet bij voorbaat wilde uitsluiten. Moesten ze, twee jaar voor het er op aan kwam, nu al tegen die man aanschurken, vroeg Anton zich af. En hij verliet het schuldig onderdak waar hij geëerd was als denker, ideoloog en strateeg.

Meteen kwam Hans Hillen in het geweer. ‘Niemand in het CDA zit op samenwerking met de PVV te wachten’, verklaarde de senator op de gedecideerde toon waarmee je een zaak afdoet. Maar al in de volgende zin nam hij gas terug, en zei: ‘Onze partij beseft evenwel dat het land onder alle omstandigheden geregeerd moet worden’.

Precies. Als Balkenende in 2002 geen seconde aarzelde om met de lijst van Pim Fortuyn in zee te gaan, waarom zou hij dan in 2011 ineens politieke, morele of zelfs principiële bezwaren hebben om het land samen met Geert Wilders te regeren? Fausten van het landsbelang: als het moet pacteren ze met Mefisto.

En Anton Zijderveld? Die brandde een kaarsje voor zijn sociologische onsterfelijkheid, en als kleine Herostratos kan hij nog honderd keer z’n onschuld verliezen zonder dat iemand het merkt.

gelinkt door Lucida

De laarzen stampen niet meer in Duitsland

Bron:Trouw door Antoine Verbij

De komende dagen zijn de Nederlanders weer volop met de Tweede Wereldoorlog bezig. Ondertussen denken de Duitsers aan andere dingen. Mogen ze?

De afgelopen meer dan zestig jaar hebben de Duitsers hun ziel gepijnigd over de vraag hoe het kon gebeuren – de vernietigingsoorlog, de concentratiekampen, de holocaust. Ze hebben er boekenkasten over volgeschreven, zalen over volgediscussieerd, musea over volgehangen, cinematheken over volgefilmd, talkshows over volgekletst. En al hun inspanningen gingen over die ene vraag: hoe hebben WIJ dat kunnen doen? En ze houden er niet mee op en ze zullen er nooit mee ophouden. Eeuwig zullen ze de loden last van die verschrikkelijke jaren van 1933 tot 1945 met zich meedragen. Telkens weer zullen ze bezweren: DAT NOOIT WEER!

Maar dit jaar en vooral deze maand staan de Duitsers niet zo uitvoerig bij de oorlog stil als anders. Deze maand bestaat de Bondsrepubliek zestig jaar. Mogen ze dat even vieren?

Ja, dat mogen ze. Want zestig jaar lang hebben de Duitsers bewezen, hun lessen uit de oorlog te hebben geleerd. En al die jaren hadden ze te maken met wantrouwige westerburen, die bij het minste of geringste het fascisme bij de oosterburen zagen terugkeren. Bij elk minisuccesje van een rechts-extreme partij in Duitsland kopten de Nederlandse kranten: 'De laarzen stampen weer!' Toen de staat zich teweer stelde tegen links terrorisme, zagen velen in Duitsland een politiestaat in wording, met Gestapo en al. Na gewelddadige aanslagen op buitenlanders stuurden 1,2 miljoen Nederlanders boze briefkaarten naar de bondskanselier met de tekst 'Ik ben woedend'. Nederland was op zijn qui-vive!

Inmiddels doet in Nederland de ene rechtse populist na de andere een serieuze greep naar de macht. In Duitsland zijn rechtse extremisten in al die zestig jaar nooit meer dan een randverschijnsel geweest. Dat mogen de Duitsers best even vieren.

Het is heel goed dat Nederlanders elk jaar op 4 en 5 mei stilstaan bij wat Hitler-Duitsland het land en vooral zijn Joodse bewoners heeft aangedaan. En het is heel goed dat iedereen dan nog eens plechtig roept: DAT NOOIT WEER! Maar misschien wordt het langzaam toch eens tijd, afscheid te nemen van het idee dat het gevaar van herhaling vooral in Duitsland schuilt.

gelinkt door Lucida

Proces moord op jonge jood begint met 'Allah is groot'

Bron: De Standaard 

In Parijs is het proces begonnen over de moord op Ilan Halimi (23), die in 2006 drie weken lang door een groep jonge immigranten vastgehouden en gemarteld werd.

De 'bende der barbaren' eiste 450.000 euro losgeld van Halimi's bescheiden familie want 'alle joden zijn rijk'.
De hoofdbeschuldigde Youssouf Fofana (28), een Fransman van Ivoriaanse origine, toonde woensdag geen spijt en gedroeg zich provocerend bij het begin van het proces. Hij lachte en wuifde naar de zaal waar de familie en vrienden van het slachtoffer zaten, en riep hen in het Arabisch toe 'Allahu Akhbar' - 'Allah is groot'.

Toen de voorzitster van de rechtbank hem formeel zijn identiteit vroeg, zei dat hij 'Arabe-Africain révolte armée barbare salafiste' heette. Als geboorteplaats en -datum gaf hij 13 februari 2006 in Sainte-Geneviève-des-Bois (Essonne) op, de dag en de plaats van de dood van de 23-jarige Ilan Halimi.

Fofana stond aan het hoofd van een groep die zich 'bende der barbaren' noemde. Met hem staan achttien jongemannen en negen jonge vrouwen terecht. De meesten zijn van Maghrebijnse en Afrikaanse afkomst. Omdat twee van de meisjes nog minderjarig zijn, zal het grootste deel van het proces achter gesloten deuren verlopen.

Sommige van de medebeklaagden waren op het moment van de moord studenten, anderen werkloos. Ze worden beschuldigd van medeplichtigheid aan moord en opsluiting of van stilzwijgen over een misdaad.

De moord op de jonge joodse Fransman, die drie weken lang gegijzeld en gemarteld werd, wekte afgrijzen in het hele land. Hij werd als symptomatisch beschouwd voor het geweld in de banlieues en voor het antisemitisme daar, dat al vaker door joodse organisaties is aangeklaagd.

De jongeman werkte in een telefoniewinkel en werd door een meisje van de bende naar een huis gelokt. Dat gebeurde op 20 januari 2006 in Sceaux, in het departement Hauts-de-Seine bij Parijs. De ontvoerders eisten losgeld van zijn moeder en zetten haar onder druk met informatie over de martelingen die Halimi in een kelder onderging.

Drie weken na zijn ontvoering werd de jongeman zieltogend teruggevonden bij een treinstation in het departement Essonne, bezuiden Parijs. Zijn lichaam was overdekt met steek- en brandwonden. Ilan Halimi overleed na overbrenging naar een ziekenhuis.

Op 26 februari vond in Parijs een grote betoging plaats om een halt toe te roepen aan een zich verbreidend antisemitisme dat volgens de organisatoren te lang genegeerd werd.

De moeder van Ilan had een openbaar proces geëist. Haar advocaat, Francis Szpiner, betreurde ook de beslissing van het gerecht. 'Wij oordelen dat het de stilte is die Ilan Halimi gedood heeft, en we zouden graag zien dat het gerecht eindelijk die muur van stilte doorbreekt', zei hij.

De verdedigers van Fofana hadden ook eerst de openbaarheid geëist, maar veranderden gisteren van mening na het begin van het proces. Het verhoor van de beklaagden, van 162 getuigen en 50 experts zal dus zonder publiek en pers verlopen.

Fofana, die na de moord naar Ivoorkust vluchtte maar later uitgeleverd werd, riskeert levenslang. Hij erkent dat hij de ontvoering organiseerde en leidde, maar keerde terug op zijn vroegere bekentenis dat hij de dodelijke messteken toediende.

gelinkt door Lucida

Begrijpt u de logica aan het Binnenhof?

Bron: Elsevier door Paul Lieben

Bent u geschikt als politicus in Den Haag? Bent u geschikt als politicus in Den Haag?

Ik heb het geprobeerd: ik bestelde spareribs bij de ambachtelijke slager. Slager Wilbrink, hier in Otterlo. De volgende dag zou ik ze ophalen. Wat bleek: ik moest ze gewoon betalen! Ik had ze gekocht, volgens de ambachtsman.

Geen PvdA'er
Van Mariette Hamer (PvdA) had ie nog nooit gehoord. De slager kent de nuances van het politiek-ambachtelijke PvdA-jargon klaarblijkelijk niet. Hij zal ook wel geen PvdA stemmen, al is het alleen maar omdat hij geen doctorandus is, hard werkt en op de Veluwe woont.

Ik heb het geprobeerd. Ik belde een brandweerkorps en vroeg: zouden jullie een pyromaan als spuitgast in dienst nemen? De personeelsfunctionaris vond het maar een onnozele vraag, zo kon ik opmaken. De personeelsfunctionaris is blijkbaar niet thuis in geloofszaken.

Pyromaan
Staatssecretaris Jack de Vries (CDA) wel. Hij benoemt een geestelijke brandstichter als geestelijke hulpverlener. Want de pyromaan heeft beloofd dat hij voortaan niet meer met olie zal blussen, maar met water.

Terwijl hij dit belooft, vormen de wijsvinger en middelvinger van de ene hand een kruis achter zijn rug. Evenals de andere hand, waarin zich al wat lucifers bevinden. Jack gelooft in een Godswonderlijke bekering. De wegen van God/Allah, zijn volgelingen en politici zijn ondoorgrondelijk.

IDA?
Een CDA-ideoloog neemt afstand van zijn partij omdat Wilders niet verketterd wordt. Vreemd, heb hem nooit gehoord toen het CDA opzichtig tegen Fortuyn aanschurkte. Wil de socioloog soms een IDA (Islamitisch Democratisch Appel) oprichten?

Verder over het CDA gesproken: Europa-lijsttrekker Wim van de Camp sprak zich uit voor bezuinigingen op Europa. Prima punt, daar gaat de VVD wel in mee, zo dachten u - als Eurosceptici - en ik. Maar nee hoor, VVD-er Hans van Baalen, driftig dat het Brusselse gras half of geheel voor zijn voeten was weggemaaid, noemde de CDA-voorstellen boterzacht. Tja, dat worden ze sowieso, als we met ons kleine landje in Europa ook nog eens verdeeldheid gaan uitstralen.

Salaris
Echt boterzacht vond ik pas de opmerking van PvdA-lijsttrekker Thijs Berman. Die beweert dat wij allemaal een dertiende maand verdienen aan Europa. Ik heb het geprobeerd. Maar ik vond geen dertiende maand op mijn salarisstrook, ook niet met de groeten van Brussel, Thijs.

Als je dat even wil bijstorten, graag! Of we verrekenen het cash, de eerstvolgende keer dat we elkaar weer tegenkomen bij een radioprogramma als standpunt.cafe.

Geschikt
Mocht u de logica van de bovenstaande punten wel inzien, dan bent u geschikt als politicus. Jack de Vries kan hier een bijbehorende commercial van maken, zoals hij die voor het leger gebruikt.

Je ziet bijvoorbeeld een stuntelende Mariette Hamer in beeld. Iedereen trekt de haren uit zijn hoofd bij haar uitleg, behalve een persoon, die driftig aan het ja-knikken is. Bij hem verschijnen twee vakjes: geschikt en ongeschikt. Je hoort het gekras al van een stift en het vakje ‘geschikt als politicus’ wordt ingevuld.

En dan maar vreemd opkijken als kiezers in het geheel niet meer stemmen of op 'rare' partijen gaan stemmen. Vandaar dat ik het (nog) niet heb geprobeerd: politicus worden in Nederland.

gelinkt door Lucida