Ayaan Hirsi Ali en de strijd tegen de radicale islam

Het Gesprek 1 op 1, 29 juli 2009

Het Gesprek 1 op 1

Ebru Umar (columniste Metro) en Esma Alariachi (meiden van Halal) omtmoeten elkaar in een 1 op 1

Evelien Tonkens maakt exotisch dansje op Wilders’ grafzerk.

Een column van Filantroop

Je hebt er een dagtaak aan de linkse retoriek over de PVV te ontzenuwen, ware het niet dat ik beken er een zeker plezier in te hebben. Vooral zodra het steeds wederkerende woord “fascistisch” als magische toverformule mijn overgevoelige netvlies tart.

  In de jaren zestig was het in zwang geraakt om alles wat maar een beetje rechts zweemde fascistoïde of fascistisch te noemen. En ja, het waren vooral communisten en naaste verwanten die dat graag deden. Voor de oorlog noemden de communisten de socialisten zelfs sociaalfascisten. Over de Goelags was toen nog amper iets bekend.

Maar goed, opnieuw dan maar met gewezen GroenLinks-kamerlid en professor Evelien Tonkens, in de Volkskrant van 29 juli:

“Deze zet van Wilders is fascistisch, op een manier die hij nog niet eerder heeft vertoond. Hij keert zich niet langer alleen tegen de islam maar direct tegen mensen die de islam aanhangen, en hij reduceert hen tot beleidsinstrument. Dat zet de deur open naar uitsluiting, mishandeling en erger. Levensgevaarlijk en stuitend is het, dat we al zover gezonken zijn dat Wilders dit kan doen zonder dat iedereen over hem heen valt. Terwijl iedereen – terecht – nog wel over hem heen zou vallen als hij deze vraag zou stellen over oude mensen, chronisch zieken of gehandicapten.”.

Raar die laatste alinea, want de PVV maakt zich juist zeer druk over de behandeling van oude mensen, chronisch zieken en gehandicapten. Lees de felle Fleur Agema er maar op na, want die zit als een horzel deze categorieën medemens uit handen van gewetenloze zorgmanagers te redden.  Bovendien worden de kosten die oude mensen, chronisch zieken en gehandicapten maken reeds vele jaren becijferd. En zo hoort het ook, want er moet beleid op afgestemd worden, en de burger heeft het recht te weten hoe er met zijn belastinggeld en zorgpremie omgesprongen wordt.

Iedereen met een beetje historische bagage weet ook dat het Derde Rijk de medemens die maar even niet mee kon komen in het nazi-systeem, graag met injectiespuit of zyklon B van het aardse bestaan verloste.

Maar waarom mevrouw de professor denkt dat het uitrekenplan van Wilders alleen de volgelingen van Allah zou betreffen is raadselachtig. Wilders heeft het over allochtonen, en dat zijn toch echt niet alleen moslims. En moslims zijn niet altijd allochtonen. Natuurlijk neemt links het vooral voor de moslims op, maar hier gaat het even helemaal niet expliciet over de islam, dus mevrouw valt in haar eigen valkuil met stalen pinnen in het beton. Zat die meneer niet vast?

Dat de GroenLinkser zelf racistisch is heb ik eerder uiteen trachten te zetten met een citaat uit haar eigen oeuvre: “Aangerand ben ik daar nooit; dat gebeurde later en de daders waren altijd kaaskoppen”. Zeg maar, de linkse variant van het woord nikkers, hoewel kaas beslist geen Nederlandse uitvinding is, want deze lekkernij is waarschijnlijk door de oude Perzen bedacht. Uw weet wel, de voorvaderen van Ehsan Jami en Afshin Ellian.
Of Tonkens ooit aangifte van deze aanrandingen gedaan heeft is mij niet bekend, maar het lijkt me niet erg aannemelijk. Stigmatisering van kaaskoppen dan maar?

Tonkens gaat onverkwikkelijk voort met: “De nazi’s reduceerden sommige medeburgers tot instrument, waar ze medische experimenten mee uithaalden. Daar zijn we allemaal tegen. Zo moeten we ook allemaal tegen de instrumentalisering van nieuwe Nederlanders zijn en blijven.”

Je vraagt je na zo’n gestoomd citaat meteen af of de oude Nederlanders (om in een gelijkluidend jargon te blijven) dan wel geïnstrumentaliseerd mogen worden om de nieuwe Nederlanders te financieren. Dat Tonkens Mengele er nog even bijsleept met de medische experimenten is eigenlijk te bizar voor woorden, en geeft feitelijk aan dat hier een geest in de pen geklommen is die door een of ander geestrijk middel de weg kwijt is, maar toch beter in de fles had kunnen blijven met de kurk er stevig op. Want voor je het weet laadt een verwarde GroenLinker wederom een vuurwapen door om een “fascist”om zeep te helpen. Niet geheel nieuw zo’n ridicule vergelijking met medische experimenten, want ook Rita Verdonk werd met Mengele vergeleken toen ze als minister iets plechtigs in Amsterdam kwam doen.

À propos, herinnert u zich nog dat Femke Halsema van dezelfde partij het plan opvatte een Robin Hood-belasting in te voeren? Ja toch zeker? De welgestelden zouden gedwongen moeten worden hun zuurverdiende geld af te dragen aan de zielige medemens. Die wordt dan ook graag van elders naar hier genodigd, want zelf hadden we er te weinig. Eerst natuurlijk even uitzoeken wie die welgestelden zijn om ze te instrumentaliseren tot gedwongen weldoeners. En natuurlijk ook even onderzoeken naar welke bevolkingsgroep dat geld zou gaan. Kijk, linkse mensen mogen wel onderzoeken, instrumentaliseren en van u verlangen dat u zich fiscaal laat uitzuigen. Verder moet u gewoon dom gehouden worden.

Zou Wilders dat met elite bedoelen?

Droomland Marokko stelt vrome moslim teleur

Laarbi Arhazem beschouwt Marokko als zijn vaderland, maar het frustreert hem dat juist hij als strenge moslim er zo wordt tegengewerkt.

Volkskrant 28-07-2009, pagina 2

‘Je kunt hier beter hasj verkopen dan je baard laten staan’, kreeg in Nederland opgegroeide Laarbi Arhazem te verstaan

GRETA RIEMERSMA

Rabat

Rabat Toen Laarbi Ahrazem (29) vanuit Nederland naar Tanger vloog, werd hij door de Marokkaanse douane tegengehouden. Hij moest invullen op welk adres hij in Marokko zou verblijven, maar hij kende het niet uit zijn hoofd. Een meisje voor hem in de rij was hetzelfde overkomen, maar dat mocht gewoon doorlopen. Ahrazem niet. De douane pakte zijn paspoort af en zei: ‘Je komt niet binnen zonder adres.’

Ahrazem draagt een baard, dat was het probleem, vermoedt hij. Marokko houdt mannen zoals hij in de gaten, moslims die zo nauwgezet mogelijk de lessen en het leven van profeet Mohammed proberen na te volgen. Toen hij net zijn baard had laten staan, in 2005, trof hij in Marokko een politiechef die hij kende. ‘Je kunt in Marokko beter hasj verkopen dan je baard laten staan’, gaf hij Ahrazem als tip.

Ahrazem is in Nederland opgegroeid, hij woont in Limburg. Aan de Hogeschool Zuyd in Maastricht studeert hij sinds 2006 Arabisch, en hij heeft in Marokko net een cursus Arabisch achter de rug bij het Nederlands Instituut in Rabat. In het begin voelde hij zich gefrustreerd dat uitgerekend hij, die een goed moslim wil zijn, op zijn tellen moet passen in Marokko, het land dat hij altijd meer als zijn vaderland beschouwde dan Nederland.

Vaak vraagt Ahrazem zich af: ‘Waarom wordt in dit islamitische land de weg naar wat Allah heeft verboden, zoals alcohol, opengesteld en waarom wordt iemand zoals ik die de islam probeert te praktiseren, tegengewerkt?’ Volgens hem is dat niet alleen een kwestie van terrorismebestrijding, maar ook van economisch belang. Marokko wil graag samenwerken met de Verenigde Staten en de Europese Unie en kan zich geen slecht imago permitteren.

Marokkaanse moslims zoals Ahrazem zijn er in Nederland meer. Door de buitenwacht wordt gezegd dat zij radicaliseren. ‘Ik ben niet blij met de negatieve betekenis van dat woord. Wij gaan terug naar de wortels van de islam. Ik ben ervan overtuigd dat er maar een weg is die leidt naar het paradijs en dat is de weg zoals de Profeet die heeft bedoeld.’

Vroeg of laat maken deze moslims mee dat Marokko niet het land is waarvoor zij het hadden gehouden, al wil Ahrazem niet voor anderen spreken. Wat hij ook ontdekte: ‘De islam wordt in Marokko door de doorsnee moslim minder gepraktiseerd dan in Nederland. Moslims zijn hier minder actief. Moskeeën zijn buiten gebedstijden vaak dicht, er zijn geen lezingen, geen conferenties. Dat heb je in Nederland allemaal wel.’

Ahrazem studeert Arabisch zodat hij de Koran in de oorspronkelijke taal kan lezen. Hij geeft vrouwen geen hand en hij zit niet alleen in één ruimte met vrouwen die geen familie van hem zijn. Hij draagt slechts af en toe een lang gewaad, maar alleen al zijn baard is lang genoeg om hem in de problemen te brengen, lacht hij.

Hij bedoelt: in Marokko. Voor de Marokkaanse staat zal hij altijd Marokkaan blijven, al heeft hij zijn hele leven in Nederland gewoond, en dus valt hem nu dezelfde behandeling ten deel als andere baardmannen. Er zijn er die wekelijks worden ondervraagd op het politiebureau en die thuis geen religieuze activiteiten mogen organiseren.

Zo streng maakt Ahrazem het niet mee, maar het is hem in Marokko wel gebeurd dat een onbekende man met een smoesje met hem in contact kwam en zeer geïnteresseerd was in wat hij in het dagelijks leven doet.

Ahrazem weet niet of hij in de gaten wordt gehouden door de DST, de geheime dienst van Marokko. Maar, zegt hij: ‘Doordat mensen in je omgeving rare vragen gaan stellen, word je onzeker en krijg je het gevoel dat je een vreemdeling bent die niet gewenst is in zijn eigen vaderland.’ Intussen heeft hij er beter mee leren leven.

Ahrazem kreeg een liberale opvoeding. Zijn ouders lichtten hem in over de gebruiken van de islam, maar ze dwongen hem tot niets. In 2003 kreeg hij een scooterongeluk, en daarna begon hij na te denken over het hiernamaals. Hij dacht: ‘Met welk dossier kom ik straks boven? Ik wist dat ik tekortkomingen had.’ Hij deed mee aan de ramadan, maar hij bad niet vijf keer per dag.

Hij kreeg schuldgevoelens, die pas minder werden nadat hij ging bidden. Maar er kwamen nieuwe schuldgevoelens bij, doordat hij over de islam ging lezen en zo nieuwe tekortkomingen bij zichzelf ontdekte. Hij werkte bij een opticien en daar moest hij klanten de hand schudden, ook de vrouwelijke. Dan mompelde hij na afloop in zichzelf: ‘Moge Allah me vergeven.’

In 2005 ging hij naar Mekka, en daarna was het afgelopen met de compromissen. Nu weet hij niet meer waar hij thuishoort. Van Nederland voelt hij zich steeds verder verwijderd. Naar zijn zeggen wordt de islam er continu aangevallen: ‘Je krijgt daardoor een tweedeling: zij en wij.’ Maar Marokko, dat droomland Marokko, heeft hem ook teleurgesteld.

Hij denkt wel eens: ‘Ik verhuis naar Saoedi-Arabië, daar heb ik de vrijheid de islam te beoefenen zoals ik dat wil.’ Maar na enig nadenken zegt Ahrazem: ‘Misschien voel ik me iets meer thuis in Nederland. Er is meer rechtszekerheid.’

De overheid blinddoekt u

Een column van Filantroop

Kritische medeburger, u weet als geen ander dat de overheid jaarlijks, zo niet maandelijks, meekijkt naar uw inkomsten en uitgaven, en zonodig naar uw dagelijkse patroon van gedragingen. Overheidsinstanties als CBS, SCP, WRR, AIVD, politie en justitie houden u in de gaten. Hier en daar wordt u moreel op de vingers getikt als uw gedrag volgens diezelfde overheid niet conform de ethische leefregels is. Er is nog slechts weinig achter uw voordeur dat aan die overheid niet bekend is. Het aardige ervan is dat u er ook nog zwaar voor moet dokken, want overheidscontrole vergt een enorm ambtenarenapparaat, en ambtenaren hebben ook een schoorsteen die roken moet. Wilt u als burger echter iets over de overheid weten, dan veren de verdedigers van de sterke overheid overeind met een litanie aan beklag over degenen die meer over die overheid willen weten. Zo ontstond er meteen een links zangkoor toen de PVV eens uitgerekend wilde zien wat de immigratie de Nederlandse burger gekost heeft. Aan de besluitvorming van de overheid hangt traditioneel een prijskaartje. Geen mens gaat de supermarkt binnen om er geblinddoekt zijn winkelwagentje vol te smijten. Zelfs de kleinste neringdoende is verplicht aan ieder product een prijskaartje te hangen alvorens het de winkel aan te bieden zodat de kans op malversatie beperkt blijft. Uw overheid echter niet.

Toen die overheid in de jaren zestig van de vorige eeuw besloot vreemdelingen in ons land toe te staan te komen werken, had dat niet de opzet deze tot in de zoveelste generatie hier te houden.

Over de overgang van de status van tijdelijk naar permanent bent u nooit geraadpleegd. De kosten ervan worden echter wel op u verhaald. U bent immers veroordeeld tot monddood betaalvee, dat pas nadat de HSL en de Betuwelijn er liggen, mag weten wat het werkelijk allemaal gekost heeft.

Echter niet wat de immigratie betreft. Daarover moet u in het ongewisse blijven, als we afgaan op de meerderheid van de Tweede Kamer.

Nu is de immigratiegolf nog steeds gaande, en zijn de HSL en Betuwelijn inmiddels gepasseerd station. De kosten van de immigratie gaan dus nog steeds door. Desondanks vindt de meerderheid van de Tweede Kamer dat u niet mag weten wat het u kost.

Men zal u voorhouden dat het discriminatoir van u is dat u van een specifieke bevolkingsgroep wilt weten wat ze u kost. U mag echter wel dagelijks vernemen over de financiële effecten van de vergrijzing, zodat de oudjes opgezadeld worden met een schuldcomplex. Maar over de verkleuring hult de overheid zich graag in stilzwijgen, en vindt het merendeel van de politici dat u er maar naar gissen moet. Het valt wel te raden waarom, want dankzij particulier initiatief zijn er exorbitante bedragen boven water gekomen die snakken naar wetenschappelijke onderbouwing.

Als kritisch burger zou u wel eens willen weten of de baten van de voortzetting van de immigratiegolf opwegen tegen de kosten waarmee de overheid u opzadelt.

Het zou wellicht de politieke keus bij de eerstvolgende Kamerverkiezingen kunnen vergemakkelijken, zodat u voor het eerst serieus invloed kunt uitoefenen op de immigratie.

Maar de politici vinden echter dat u maar beter geblinddoekt uw levenswandel voortzet, mits u uw zakken voor ze leegschudt, want dan hebben ze u wél weer nodig.

Ziekenhuis ruziet met moslima over bedrijfskleding+ Update

Intermediair

Op de dialyseafdeling van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch is het dragen van bedrijfskleding met korte mouwen verplicht. Dit druist in tegen de islamitische geloofsovertuiging van een van de medewerksters. Dit leidt tot een arbeidsconflict en de rechter rest niet anders dan de arbeidsovereenkomst te ontbinden.

De moslima, al sinds 2001 in dienst van het ziekenhuis, werkt 22 uur per week als dialyseverpleegkundige. Op de dialyseafdeling  is voor het verplegend personeel het dragen van bedrijfskleding met korte mouwen verplicht. Dit met name vanwege de infectie-risico's. De hiervoor opgestelde richtlijn omschrijft dit als een van de hygiëne-eisen die ter voorkoming van infectie in acht moeten worden genomen.

Maar vanwege haar islamitische geloofsovertuiging is de verpleegkundige verplicht haar armen, inclusief de onderarmen, zoveel mogelijk te bedekken. Om die reden heeft zij gevraagd om onder de bedrijfskleding lange mouwen te mogen dragen. Als compromis heeft zij voorgesteld voortaan driekwart mouwen te dragen. Het ziekenhuis houdt echter strikt vast aan de bedrijfskleding met korte mouw.

Omdat de werknemers bleef weigeren de bedrijfskleding met korte mouw te dragen, zijn haar per 18 april 2008 de patiënt-gebonden werkzaamheden op de dialyse-afdeling ontnomen. Onder protest wordt zij overgeplaatst naar andere afdeling. Zij is hierdoor zeer gedemotiveerd en meldt zich enkele malen ziek. Uiteindelijk stelt de bedrijfsarts oordeelt dat er sprake is van situationele arbeidsongeschiktheid in de vorm van een arbeidsconflict.

Als het Jeroen Bosch Ziekenhuis een verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst indient, rest de rechter niets anders dan de bestaande arbeidsovereenkomst per 1 augustus 2009 te ontbinden. Wel kent de rechter de verpleegkundige een vergoeding naar billijkheid toe van € 8.500,00 bruto. Het bruto maandsalaris van de dialyseverpleegkundige bedroeg overigens € 1.962,00 per maand.

-------------------------------------------------------------

UPDATE

Volkskrant 25-07-2009, pagina 2


Accent ARBEIDSCONFLICT
Moslima-verpleegster wil geen korte mouwen

SARA DE SLOOVER

Korte mouwen op de werkvloer? Onaanvaardbaar voor een moslima die als verpleegkundige op de dialyseafdeling van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch werkte. De kantonrechter van Den Bosch heeft om die reden haar arbeidsovereenkomst per 1 augustus ontbonden, meldt het Nederlands Juridisch Dagblad deze week.

De 33-jarige moslima werkte al sinds 2001 parttime op de nierdialyseafdeling van het ziekenhuis. In 2007 ging zij zich, volgens haar advocaat Frank Vermeeren, ‘meer verdiepen in haar geloof’. Haar islamitische geloofsovertuiging verplicht haar om haar armen zoveel mogelijk te bedekken. De vrouw ging lange mouwen dragen onder haar werkkledij.

Maar op de dialyseafdeling moet verplegend personeel verplicht shirts met korte mouwen dragen. Het Bossche ziekenhuis beroept zich daarvoor op een landelijke richtlijn die infectiegevaar moet verkleinen.

De verpleegster diende een bezwaarschrift in bij haar werkgever tegen de heersende dresscode. ‘We zijn uitgebreid met haar in gesprek gegaan op zoek naar alternatieven’, zegt een woordvoerster van het ziekenhuis. De moslima stelde zelf voor om voortaan driekwartsmouwen aan te trekken ‘die de onderarm tot maximaal 15 centimeter boven de pols onbedekt laten’. Het ziekenhuis won advies in over deze en andere alternatieven, maar besliste uiteindelijk dat korte mouwen verplicht blijven.

Omdat de vrouw bleef weigeren met blote armen rond te lopen, was zij vanaf april 2008 niet meer welkom op haar werk. Volgens de woordvoerster bood het ziekenhuis haar voorrang bij andere passende vacatures aan. ‘Maar dat wilde mevrouw niet.’ Acht maanden later verwierp het ziekenhuis haar bezwaren.

De verpleegster vindt dat het ziekenhuis haar anders behandelt dan anderen. In de rechtbank liet ze foto’s zien van collega’s op andere afdelingen die wel straffeloos kleding met lange mouwen of sieraden dragen. Omdat het arbeidsconflict volgens de rechter bovendien ook lang heeft gesleept, kende hij haar een schadevergoeding van 8.500 euro toe.

De verpleegster is sinds september vorig jaar arbeidsongeschikt. Advocaat Vermeeren: ‘Mijn cliënte is door deze zaak in een depressie geraakt, en die situatie duurt tot vandaag voort.’

PVV: Wat kost ons de allochtoon?

Bron: Trouw

De PVV wil exact weten hoeveel geld allochtonen de staat kosten en hoeveel ze opbrengen. Het is de vraag of de ministeries meewerken aan deze kosten-batenanalyse.

De Partij voor de Vrijheid heeft bijna alle Haagse ministeries gevraagd uit te rekenen hoeveel geld ze precies uitgeven aan allochtonen en hoeveel inkomsten uit allochtone kring er binnenkomen voor de Nederlandse samenleving.

Geert Wilders’ fractiegenoot Sietse Fritsma is voor die kosten-batenanalyse een bombardement begonnen van schriftelijke Kamervragen aan alle leden van het kabinet die iets te maken hebben met migrantenbeleid. In één beweging adresseerde hij begin deze week zijn verzoeken aan de departementen van financiën, sociale zaken, volksgezondheid, volkshuisvesting, onderwijs, economische zaken en defensie. De kern van Fritsma’s vragen is steeds dezelfde: Den Haag geeft onevenredig veel geld uit aan (niet-westerse) allochtonen en ziet daar weinig voor terug.

Van de fiscus wil de PVV’er weten hoeveel minder allochtonen aan belasting betalen ten opzichte van oorspronkelijke Nederlanders. Omdat migranten vaker werkloos zijn of minder verdienen, scoren ze onevenredig slecht aan de inkomstenkant van de belastingdienst, voorspelt Fritsma alvast in zijn vragen.

Van het departement van onderwijs wil hij een overzicht krijgen van de onevenredig hoge budgetten die daar worden besteed aan allochtonen, die naar zijn waarneming verantwoordelijk zijn voor veel spijbelende leerlingen. Volksgezondheid moet ophoesten hoeveel duurder allochtonen zijn voor de gezondheidszorg, omdat zij vaker langs gaan bij een huisarts. Fritsma signaleert ook een zwaarder beroep op zorg en welzijn omdat aandoeningen bij deze groep vaker voorkomen, bijvoorbeeld bij kinderen die worden geboren uit neef-nichthuwelijken.

Op dezelfde voet vraagt het Kamerlid om opheldering aan Sociale Zaken over meer dan gemiddelde verstrekking van sociale uitkeringen en aan Volkshuisvesting over de hoge kosten van het beslag op de sociale woningbouw. Justitie moet van hem uitrekenen of allochtonen ongewoon duur zijn voor de rechterlijke macht en terrorismebestrijding.

Het gaat de PVV niet alleen om dit jaar of de komende rijksbegroting. De partij wil alle kosten en baten van veelkleurig Nederland op een rij krijgen over de afgelopen vijf jaar, plus een voorspelling voor de komende vijf jaar.

Het is niet voor het eerst dat de PVV daarom vraagt. In een Kamerdebat vorige maand schermde Fritsma in een debat met PvdA-minister Van der Laan (wonen, wijken, integratie) al eens met een schatting dat het ’extra beroep op sociale en andere voorzieningen’ de Nederlandse staat 100 miljard euro kost. Over welke periode hij die schatting maakte, zei het PVV-Kamerlid er toen niet bij. Fritsma viel Van der Laan destijds aan op de opmerking van de minister dat „veel moslims in Nederland ook een bijdrage leveren aan de maatschappij”.

Van der Laan beloofde hem toen een globaal lijstje van kosten en baten. Nu eist de PVV echter een zeer gedetailleerde rekensom. Van der Laan zei in het debat toen ook: „Ik ben op geen enkele manier geïmponeerd door het argument van de kosten”. Het was gisteren nog niet bekend of alle departementen de PVV-vragen afzonderlijk gaan beantwoorden of dat de betrokken bewindslieden van Balkenende IV een gezamenlijke antwoordstrategie afspreken.

gelinkt door Lucida

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Update:

 

Volkskrant(!)  25-07-2009, pagina 13

"uit andere media"

Het is broodnodig dat er een onderzoek komt naar de kosten en baten van de grootscheepse immigratie sinds het midden van de jaren zestig.

Het gaat daarbij uiteraard in de eerste plaats om de niet-westerse allochtonen, inmiddels twee miljoen in getal, die op de lijstjes van werkloosheid, uitkeringen, misdaad en lage inkomens gemiddeld (stevig) uit de toon vallen.

De antwoorden op de Kamervragen van Fritsma (PVV) kunnen mogelijk een preciezer inzicht bieden – als het kabinet de vragen tenminste niet saboteert.

Tegelijkertijd is het wel heel vreemd dat er onder de duizenden sociale wetenschappers, faculteiten en onderzoeksbureaus zo weinigen zijn die reden hebben gezien een grondig onderzoek naar het al dan niet batig saldo van de immigratie te doen. Wie het wel deed, werd verguisd.

Syp Wynia op Elsevier.nl

------------------------------------------

Update2

De PVV is geen fascistische partij

Koen Vossen, universitair docent Nederlandse politiek aan de Universiteit Leiden

Bron : Trouw(!!), 25 juli
(Interessant draadje onder dat artikel, panelen lijken te gaan schuiven, 90 % achter de bewering)

Oud-premier Van Agt wordt bootactivist: Free Gaza!

Elsevier, vrijdag 10 juli 2009 10:16

Oud-premier en CDA-prominent Dries van Agt is het diep oneens met het kabinet als het op het conflict tussen Israël en de Palestijnen aankomt. Hij wil zich dan ook inzetten voor de bevrijding van de Gazastrook. 'Gaza is een gevangenis.'

Dat zegt Van Agt in een interview met het tijdschrift Historiën.

Niet zwijgen
'De staat Israël vergrijpt zich tegen het geldende internationale recht - zo vaak en zo ernstig dat ik daarover niet kan zwijgen,' aldus de jurist.

Van Agt zegt graag mee te willen varen met een schip van het activistenproject Free Gaza. 'Met zo'n boot wil ik nog wel eens een keer mee, ofschoon het gevaarlijk is. De laatste of voorlaatste boot is geramd door de Israëlische marine.'

Van Agt werkt aan een boek over het conflict in het Midden-Oosten. Als christen zegt hij zich sterk betrokken te voelen bij wat hij 'onheil in het Heilig Land' noemt.

Onheil
Hij houdt Europa verantwoordelijk voor dat onheil: 'Zonder de Tweede Wereldoorlog was Israel niet gesticht, waren de Palestijnen niet van huis en haard verdreven.'

Binnen zijn partij vinden de progressieve standpunten van Van Agt weinig gehoor. De oud-premier sprak eenmaal met met minister Maxime Verhagen (CDA) van Buitenlandse Zaken over Gaza.

Maar al snel kwamen ze tot de conclusie kwamen dat ze het er 'zo diep' over oneens waren, dat het gesprek zinloos was.

Door Luc van Kemenade

Komen de sharia-rechtbanken eraan?

Een column van Filantroop

Linkse denkers maken zodra er kritiek geuit wordt op de toenemende invloed van de islam gebruik van de oneigenlijke vergelijking. En bij voorkeur met uitingen van het christendom, die gezien de ontkerstening feitelijk nog slechts als fossiele restanten gezien moeten worden, waar de islam juist voor tastbare invloedssfeer kiest. Zodra iemand in de nabijheid van Femke Halsema het moslimfundamentalisme benoemt sleept ze hees van woede de Veluwe erbij. Worden hoofddoeken en boerka’s bekritiseerd, dan hangen opeens de kruisjes om roomse halzen in de weg, of worden er plotseling veel keppeltjes gezien. Nu de sharia-rechtbanken (los van of ze bestaan of niet) onderwerp van kritiek zijn, grijpt Harry Veenendaal, columnist van het Juristenblad, in de Volkskrant naar de pen om het gelijkheidsbeginsel nog eens aan te scherpen met te verwijzen naar de codex iuris canonici (wetboek canoniek recht). Nogal merkwaardig, want de katholieke kerk kent een traditie in ons land die dateert uit de vroege middeleeuwen. Zo werd Servaas van Maastricht in het jaar 384 de eerste bisschop in een Nederlandse stad. De islam moest toen nog door Mohammed uitgedokterd worden.

De islam is amper een halve eeuw in ons land, en Ella Vogelaar besloot die godsdienst maar meteen te verwennen met een toekomstige status waarvoor religiën een eeuwenlange traditie in ons land hebben moeten opbouwen om voor zo’n status in aanmerking te komen. Alsof de bezoeker van een woning dezelfde status toegemeten krijgt als de vaste bewoner, en een eeuwenlange traditie niet een gegeven is waarop men kan bogen, omdat toevallig moslims besloten hun heil ook in Nederland te zoeken.

Waarom de islam zulke verwennerijen toegeworpen krijgt van traditionele religiehaters is de deus ex machina in het linkse poppenspel om de knikkers.

En als we even doorredeneren over de sharia-rechtbanken, waarom dan niet ook andere exotische folklore naast ons rechtsstelsel toestaan? Het is niet onwaarschijnlijk dat naar ons land wat animisten verkasten die ook hunkeren naar rechtsgelijkheid. Misschien is het tijd voor de erkenning van voodoo en het blootsvoets op hete kolen plegen van dansje bij het zwaaien met een leegbloedende kip.

In Nederland worden sedert de komst van de islam op grote schaal dieroffers gebracht. Wie deze folklore voor de komst van de islam in praktijk bracht werd stante pede door de inspectie van de Dierenbescherming wegens dierkwelling geverbaliseerd, of als bloeddorstige satanisten afgevoerd.

De snelheid waarmee Nederland richting vroege middeleeuwen gedreven wordt doet vermoeden dat op een dag de nazaten van precolumbiaanse culturen hier hun mensenoffers kunnen komen brengen.

Ik verheug me nu al op een heksenverbranding of een feestelijk radbraken het Haagse Plein. Want ja, een mens moet wat met de terugkeer naar de middeleeuwen.

Guusje

Volkskrant 06-07-2009, pagina 3

BERT WAGENDORP

De intellectuele elite van Nederland moet in opstand komen. Dat vindt minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst (PvdA) tenminste, zei ze vorige week in Vrij Nederland. Wellevende en weldenkende mensen moeten zeggen dat ze genoeg hebben van de vergroving, en ‘dat de samenleving die extreem rechts propageert niet het Nederland is waarin wij willen leven’.

Bovendien moet die intellectuele elite – Guusje denkt met name aan ‘opinieleiders’ – het volk duidelijk maken dat het niet aangaat de ministers weg te zetten als lamstralen die er niets van bakken. Dit kabinet is namelijk bezig ‘de problemen van Nederland op te lossen’. Daarin gaat veel tijd en energie zitten, en als je dan steeds krijgt te horen dat het ‘allemaal bagger is, motiveert dat niet echt’.

Ter Horst was daarom erg blij met een stuk van Elsbeth Etty in NRC Handelsblad over deze kwestie. Maar ja, dat had het plebs natuurlijk weer niet gelezen. Dat neust hooguit wat in de VI en de Story, maar een leerzaam stuk van opinieleidster Etty lezen ho maar.

En maar schelden op de moslims. En op de ministers.

Goh, nu is Gietijzeren Guus ook al finaal de weg kwijt. Wie had dat gedacht. Al mag ik natuurlijk eigenlijk niet zeggen dat ze finaal de weg kwijt is, want dat motiveert niet echt.

Zelden zo’n verongelijkt, klagerig en ook hooghartig interview gelezen. Het kabinet treft in de ogen van Guusje geen blaam, het is allemaal de schuld van het volk en van Kamerleden die het volk ophitsen.

Nu wil ik het volk niet heilig verklaren – ik hoor zelf bij het volk en er zít me een schorriemorrie tussen! – en van die ophitsers in de Kamer moet ik ook niks hebben. Maar Guusje moet om te beginnen de hand in eigen boezem steken. Ze is lid van een stuurloos compromissenkabinet en daarvan profiteert Wilders flink.

Als Guusje dat nou eerst eens zou toegeven, kunnen we daarna volk en Kamer onder de loep nemen en kijken of er iets is te doen tegen het minister-bashen.

De samenleving reageert trouwens al lang op de platte versimpelingen van Wilders – want daar heeft Guusje het natuurlijk over. De groei van D66 is daarvan het beste bewijs. Maar ook op de opiniepagina’s van de kranten staan dagelijks tegengeluiden en op internet hebben de schreeuwproleten allang het alleenrecht niet meer.

Geen opstand misschien – maar dat is ook een raar woord. De tegenbeweging is krachtig en groeit. Wakker worden, mevrouw Ter Horst, en ook eens wat anders lezen dan de column van Elsbeth Etty.

Treurig, hoe een lid van de antiautoritaire protestgeneratie een mantelpak vol regentesk zelfbeklag is geworden. ‘In de meeste landen gaat het er hoffelijker aan toe dan in Nederland’, klaagt Guusje. Ach gut nou toch! In de hotels en appartementen van vriendjes waar zij verblijft misschien wel, maar in de achterbuurten van Londen, Madrid, Parijs en Istanbul echt niet.

En mocht het met hufterigheid en respectloos gedrag echt zo erg zijn gesteld, dan heeft het volk dat opgestoken van Guusjes antiautoritaire generatiegenoten.

De Volkskrant ging zaterdag op audiëntie bij Geert Wilders. Het was een hoffelijk interview, waarmee Guusje vast in haar nopjes was. Wilders mocht ongehinderd zijn plan ontvouwen niet alleen criminele moslims eruit te sodemieteren, maar ook alle moslims die geen assimilatiecontract willen ondertekenen.

Geert kopte ook behendig de voorzet van Guusje ter Horst in. ‘De PvdA (…) is de zelfbenoemde weldenkende elite en de kiezers zijn het domme volk waartegen die elite in opstand moet komen.’

Dat was misschien niet helemaal wat Guusje bedoelde, maar mijn god, wat maken ze het die man bij de PvdA toch ongelooflijk gemakkelijk.

'Allochtone kinderen niet meer in buitenland naar school'

Elsevier, vrijdag 3 juli 2009 18:06

De gemeente Amsterdam wil dat kinderen niet meer voor langere tijd in het buitenland naar school gaan. Honderden allochtone kinderen gaan naar school in Egypte, Marokko en Ghana, waardoor ze enorme taalachterstanden oplopen.

Als ouders voor de tweede keer een aanvraag doen om hun kind acht maanden onderwijs in het buitenland te laten volgen, beschouwt Amsterdam een dergelijk kind voortaan niet meer als inwoner van Nederland. Dat blijkt uit stukken die wethouder Lodewijk Asscher (PvdA, Educatie) vrijdag naar de gemeenteraad stuurde.

Ghana
In het schooljaar 2007/2008 stonden 1.187 Amsterdamse kinderen ingeschreven op een school in het buitenland.
Zo gingen driehonderd kinderen in Egypte naar school, 160 in Marokko en 128 in Ghana. Volgens de gemeente is dit ongewenst.

Nederlandse taal
De kinderen spreken bij terugkomst vaak de taal niet goed (meer), en ook hebben ze aanpassingsproblemen, aldus Asscher. 

Bij ouders die hun kinderen nu voor een tweede periode naar het buitenland willen sturen, draagt de gemeente voortaan ook het dossier van het kind over aan de dienst Persoons- en Geoinformatie. Deze dienst krijgt vervolgens het verzoek om een onderzoek in te stellen.

Achterstand
Volgens Asscher wordt in de Amsterdamse praktijk al jaren vrij gemakkelijk omgesprongen met kinderen die naar buitenlandse scholen gaan. Leerplichtambtenaren staan vrijwel altijd toe dat kinderen voor langere tijd naar het buitenland gaan, als hun ouders een zogeheten 'schoolverklaring buitenland' kunnen overleggen.

De gemeente liet daarom een onderzoek naar deze kinderen uitvoeren, waaruit naar voren kwam dat veel kinderen een achterstand opliepen. Zo kan minder dan de helft van de kinderen Nederlands lezen en schrijven.

Door         Robin van der Kloor

----------------------------------------------------
Zie ook Het Parool van drie maanden geleden