Ayaan Hirsi Ali en de strijd tegen de radicale islam

Uit Nederlandse cel door gratie koning Marokko

Bron: NRC
Vijf Nederlanders, die in Nederland hun straf uitzitten na eerdere veroordelingen in Marokko, hebben dit najaar onmiddellijk ontslag uit de gevangenis gekregen,
Zij behoorden tot de 24.865 gevangenen die afgelopen juli collectief gratie kregen wegens het tienjarig troonsjubileum van de Marokkaanse koning Mohammed VI.

Gratiebesluit
Nadat het Nederlandse ministerie van Justitie van het gratiebesluit door de Marokkaanse autoriteiten op de hoogte was gesteld, zijn zij onmiddellijk op vrije voeten gesteld. Op korte termijn volgen nog eens 42 Nederlanders die ook gratie kregen, maar hun straf nog in Marokko uitzitten.

De gratieverlening en het onmiddellijke ontslag uit de gevangenis is opmerkelijk omdat het Nederlandse strafstelsel zo’n collectieve regeling helemaal niet kent. Gratie is in Nederland alleen mogelijk na individuele toetsing en onder strenge restricties. Zo moeten er nieuwe feiten bekend zijn die op het moment van veroordeling nog niet bekend waren, en moet er vaak nog een taakstraf worden uitgevoerd of een boete betaald.

Verdragen
De Nederlanders die meteen op vrije voeten kwamen, zaten hier hun straf uit op basis van de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen. In verdragen met Marokko is geregeld dat nieuwe feiten over de straf in Marokko ook gelden voor gedetineerden die inmiddels naar Nederlandse gevangenissen zijn verhuisd.

Vrijlating van de Nederlanders die in Marokko vastzaten, was complexer. De Nederlandse ambassade in Rabat kreeg volgens een woordvoerder van Buitenlandse Zaken pas vorige maand de officiële lijsten met namen van de Marokkaanse overheid. Zolang die officiële lijsten er niet waren, bleef het onduidelijk wie er op vrije voeten zou komen. Bovendien speelde voor een aantal gedetineerden in Marokko het probleem dat zij in dat land nog boetes hadden openstaan. Wie die niet kon betalen, loopt alsnog het risico van een jaar celstraf.

Ambassade
De ambassade in Rabat heeft bemiddeld om daar via de procureur-generaal in Marokko alsnog regelingen voor te treffen. Het is daardoor volgens Buitenlandse Zaken nog niet duidelijk wanneer iedereen aan wie gratie is verleend, weer op vrije voeten zijn.

Ook in Nederland is gratieverlening uiteindelijk een besluit van de koningin, na raadpleging van de rechtbank, het Openbaar Ministerie en de minister van Justitie.

gelinkt door Lucida

Seculiere staat is enige uitweg

 

De Tweede Kamer heeft vorige week een motie van het CDA heeft aangenomen die de Islamitische eed voor gemeente- en provincie-ambtenaren onmogelijk moet maken. Dit maakt eens te meer duidelijk dat het hoogste tijd is om van Nederland een echt seculiere staat te maken.

 

De scheiding van kerk en staat is in Nederland nooit principieel doorgevoerd, zelf onze Grondwet is geïnfecteerd met bepalingen die gelovigen een bijzondere positie bieden. Artikel 147 biedt gelovigen extra bescherming wegens smalende godslastering, in artikel 23 zijn het openbaar onderwijs en het speciaal onderwijs financieel gelijkgesteld. We kennen nog steeds een Zondagswet en een Winkelsluitingstijden wet die de ‘heilige’ zondag beschermen. Daarmee houdt het niet op, stembureaus zijn gevestigd in religieuze gebouwen en leden van stembureaus dragen soms religieuze tekens als hoofddoekjes. God wordt op muntstukken aangeroepen en de Koningin spreekt een bede uit aan het einde van de Troonrede. Tot de komst van grote groepen moslims leek de onvolmaakte scheiding van kerk en staat voor weinig problemen te zorgen. Critici met principiële bezwaren hiertegen werden als scherpslijpers weggezet. Nu men vanuit christelijke hoek pogingen doet de uitzonderingspositie van confessionele overtuigingen alleen voor zichzelf te reserveren, met uitsluiting van moslims, blijkt hoe fundamenteel fout de gebrekkige scheiding van kerk en staat in Nederland is. Het bevoordelen van bepaalde religieuze strekkingen van overheidswege is, ook als een beroep wordt gedaan op vermeende ‘joods-christelijke wortels’ van Nederland, in strijd met het gelijkheidsbeginsel.

 

De overheid is er zonder onderscheid voor alle Nederlandse staatsburgers, of men nu gelovig is of niet. Een staat is niets anders dan een politieke en wettelijke organisatie met een soeverein gezag, dat gezag wordt ondergraven als bepaalde religieuze groeperingen een voorrangspositie innemen met uitsluiting van andere religieuze groeperingen en niet gelovigen. Daarom is het tijd te kiezen voor een waarlijk seculiere staat, waarbij religie zijn positie in het publieke domein verliest en wordt teruggedrongen in het privé domein. Het Franse model van de laïcité verdient daarbij de voorkeur. Een model van actief pluralisme, waarbij de staat alle religies en overtuigingen een podium biedt, verdient geen voorkeur omdat in dat geval een voortdurend en zinloos gevecht tussen religies en overtuigingen in het publieke domein wordt gefaciliteerd.

 

In het debat over de ambtseed betekent dit dat er één voor iedereen geldende neutrale eed moet komen. Daarnaast dient er een meer structurele oplossing voor het probleem te komen. Er moet een commissie in het leven worden geroepen die aanbevelingen doet om alle religieuze invloeden uit wet-en regelgeving en het publieke domein te bannen. Loyaliteit aan de Nederlandse staat dient niet te berusten op persoonlijke religieuze overtuigingen. Het gezag van de staat wordt versterkt als deze rust op neutrale voor iedereen geldende waarden. De in onze Grondwet genoemde universele grondrechten, minus de financiële gelijkstelling van het bijzonder onderwijs, bieden hiervoor een goede basis.

 

Marco Zevenhuizen

 

Bierkade 23 C

2512 AB Den Haag

De Italiaanse Geert Wilders, ook al blond

Bron

Herman van Veen moet geen Max Blokzijl worden.

Een column van Filantroop

De cabaretier Herman van Veen schijnt de PVV met de NSB vergeleken te hebben, als ik de dagbladen die daarover berichten geloven mag. In een persverklaring geeft de cabaretier het volgende weer:

Het is simpelweg fysiek niet mogelijk iedereen die dit vandaag zou willen, te woord te staan. Op een bijeenkomst in het Academiegebouw heb ik in Utrecht gesproken over de val van de Muur en met journaliste Marion Brasch die drie weken voor de val van de muur bij een persconferentie was in Oost Berlijn waarop ik vertelde daar op het toneel gestaan te hebben met de intentie de muur weg te zingen. Zij heeft dat willen publiceren en is daardoor in serieuze moeilijkheden gekomen met haar bazen en de partij. Tegen die achtergrond heb ik mijn zorg geuit over de oude totalitaire systemen en dat we ervoor moeten waken dat de structuur van politieke partijen op democratische afspraken berust. Dit met de bedoeling uiteen te zetten dat de PVV niet mag worden als de NSB. De geschiedenis van de één mag niet de toekomst van de ander worden. De PVV is mijns inziens geen politieke partij maar een vereniging, een beweging, waar één man het vooralsnog voor het zeggen heeft. Dat is niet democratisch. Vandaar mijn zorg. De aard van de duizenden reacties die ik op dit ogenblik krijg bevestigen mijn zorg. Hopende u hiermee een antwoord te hebben gegeven teken ik met hoogachting, Herman van Veen.

Herman van Veen heeft zich dus in de strijd tegen de PVV geworpen. Van cabaretiers die hun faam vooral danken aan de welwillende medewerking van de overwegend linkse omroepen zal dat geen verbazing wekken. Onsmakelijke grappen maken over Anne Frank of de clitoris van Ayaan Hirsi Ali gaan er bij de linkse mens in als Peijnenburg. De vrijheid van partijvorming is voor cabaretiers echter weer geheel andere koek.

Wat Herman van Veen over de PVV gezegd heeft zullen we waarschijnlijk nooit precies weten, want het Management Herman van Veen geeft vooralsnog de beelden van de speech waarin de cabaretier zijn mededeling deed niet vrij. Het blijft dus deels giswerk.

Maar het schijnt de cabaretier vooral te steken dat de PVV geen gewone ledenpartij is. De vergelijking die de cabaretier tussen de PVV en NSB maakt gaat echter zo mank dat het gebruik van een paar krukken geen overbodige luxe is. In tegenstelling tot de PVV kon men namelijk juist wél lid worden van de NSB. Dientengevolge dat extremere stromingen binnen en buiten de NSB vat op de beweging kregen, en Anton Mussert zich steeds meer omgeven wist door meer op het antisemitisme terende krachten, en vooral door de annexionisten van het type Meindert Rost van Tonningen, die een samenvloeien met het Derde Rijk als heilig ideaal zagen. Anton Mussert en Cornelis van Geelkerken waren vergeleken met de geharde SS-lijn van Henk Feldmeijer en Meindert Rost van Tonningen, gematigd te noemen, en zagen hun politieke invloed tot symbolische proporties afnemen.

Het ledenaantal van de NSB slonk snel tot de Duitse bezetting het lidmaatschap hevig enthousiasmeerde en het weer liet stijgen tot circa 100 000 leden. Of dat de NSB er democratischer op gemaakt heeft, valt zeer te betwijfelen. Dat een politieke partij geen leden heeft is in het partijstelsel zo uniek dat er juist geen vergelijkingen mogelijk zijn met partijen die streven naar een totalitaire staatsvorm. Zowel in communistische, fascistische en nationaalsocialistische landen was het lidmaatschap van de heersende partijen feitelijk noodzakelijk om carrière te kunnen maken.

Wie een hoog stamboeknummer van de NSB bezat en dus vroeg na de oprichting van de NSB (1931) lid geworden was, kon zich verheugen op een eervolle vermelding. De latere leden werden met argusogen bezien, en op verdenking van politiek opportunisme (Nederland was inmiddels bezet) gewantrouwd. Het zal daarom niemand verbazen dan Anton Mussert nummer 1 en Cornelis van Geelkerken nummer 2 als stamboeknummer op hun conduitestaat hadden staan. Meindert Rost van Tonningen had nummer 73000 als stamboeknummer.

Waaruit moge blijken dat het ledenaantal geen garantie voor het democratische gehalte van een partij is. De veronderstelling dat Wilders alleenheerschappij voorstaat door van zijn partij geen ledenpartij te maken lijkt daarom meer ingegeven te zijn door zijn positie binnen het politieke spectrum, dan door historische overeenkomsten. Tot nu toe hebben linkse denkers de overeenkomst tussen de PVV en de NSB vooral moeten putten uit de meeuw in het logo van de PVV. In dat geval valt de PVV net zo goed met de Arbeiders Jeugdcentrale (AJC) van de SDAP te vergelijken, want daar was men ook niet vies van meeuwen.

Een enkele extremismeonderzoeker (Jaap van Donselaar) heeft zelfs geprobeerd met het luttele woordje “eigene” de PVV in verdachte hoek te dirigeren. Van antisemitisme kan men de PVV in geen geval betichten, want de enige echte erfgenaam van de NSB, de Nederlandse Volks-Unie maakt er geen geheim van Wilders een zionist te vinden, en blijkt een bloedhekel aan Joden te hebben. Wie de handel en wandel van de Nederlandse Volks-Unie in ogenschouw neemt ziet denkbeeldig de WA van de NSB voorbij marcheren. Je kunt een kat niet met een wolf vergelijken.

Een Duitse herder komt er eerder voor in aanmerking, zodat je je in gemoede kunt afvragen waar Herman van Veen zijn politieke wijsheid vandaan sleept om de PVV met de NSB te vergelijken. Wat hij schijnheilig impliciet doet. Toch doemen bij de bezorgdheid van Herman van Veen over het democratische gehalte van de PVV talloze vragen op. Zo hebben de oprichters van extreemlinkse partijen de hielen gelikt van moordende dictators. Die partijen groeiden uit tot proporties die bij de cabaretier nooit tot enige bezorgdheid hebben geleid. Zo had GroenLinks ooit 11 zetels in de Tweede Kamer.
De SP heeft er thans zelfs 25. Geen moment wekte de cabaretier de indruk dat het zweet hem van het kale hoofd droop.
Toch hebben exponenten van die partijen schaamteloos geheuld met dictators als Mao, Pol Pot en Enver Hoxha, of bezingen thans terreurorganisaties als Hezbollah en Hamas. Misschien had Herman van Veen zich wat meer in de historie moeten verdiepen, want van de Nederlandse Volks-Unie kan men juist wél lid worden, maar de huidige leider, Constant Kusters, heeft de touwtjes van die partij strak in handen. Net zoals Jan Marijnissen de teugels van zijn SP strak wist te houden. Veertien jaar lang fractieleider van een partij zijn is namelijk in politiekhistorisch opzicht zeer uniek te noemen, en schept niet bepaald een democratisch gevoel.

Het is daarom zeer de vraag of Wilders van zijn PVV in navolging van de destijds over de DDR heersende Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (SED) een ledenpartij moet maken. Maar wellicht dringt de vraag zich eerder op of Herman van Veen niet op de nazi-propagandist Max Blokzijl (stamboeknummer 56809 van de NSB) begint te lijken. Het kale hoofd en de methodiek geven hem in ieder geval niet het voordeel van de twijfel.

‘Ze hebben gefolterd in onze naam. Ook wij zijn barbaren'

‘Er is niets zo geruststellend als één bron verantwoordelijk te stellen voor alle kwaad. Ach, als we hen maar konden de-islamiseren, dan waren we van alle ellende af. Dat is natuurlijk een illusie. En het leidt tot blindheid. Neem iemand als Ayaan Hirsi Ali. Haar levensloop is absoluut fascinerend, maar de oplossingen die ze voorstelt zijn zo simplistisch dat ze fout zijn. Stel je voor dat je de islam moet verbieden, dat wordt nog erger dan toen de katholieken de protestanten vervolgden. Of we moeten we hen proberen te bekeren? Enfin, we gaan toch niet een nieuwe Sint-Bartholomeusnacht (de massale moordpartij op Franse protestanten in 1572, red.) tegemoet?' 

en : De oplossing !!!!!!!! Geniaal !!!!!!!!!!!!

"Lang niet het grootste deel van de moslimbevolking veroorzaakt problemen. Sommige individuen gedragen zich ontoelaatbaar, zij intimideren, vallen meisjes lastig, zoeken heibel in de metro. Zij maken ook mij boos en verontwaardigd. Dek dat niet toe met zogeheten culturele verschillen. Maak er geen beschavingsoorlog van, maar hun gedrag schendt wel de sociale consensus waarover wij het fundamenteel eens zijn. Dat is niet triviaal. We moeten alles doen om die kerels tot de orde te roepen. Daarover kan geen discussie zijn.'

‘Maar hou het concreet. Dat is mijn tweede punt. Pak toestanden aan, niet grote principes. Pak de problemen aan op het niveau waarop ze zich stellen. Dat vergt enige nederigheid. Als ze het politiereglement schenden, kom op dat niveau tussenbeide. Maar als ze met kalasjnikovs beginnen te zwaaien, moet je niet met de grands frères en de ouderen gaan vergaderen.'

‘Ja, misschien klinken die handregels wat banaal. Maar ik denk niet dat er andere zijn.'"

Lees meer van deze eminente wijsgeer aka Tzvetan Todorov (een van Europa's intellectuele reuzen) in De Standaard

'Miljoenen moslims nu christen'

KN - 11-11-2009

Volgens de officiële statistieken bestaan ze niet, maar in de Arabische en islamitische wereld is sprake van een grote golf bekeringen tot het christendom. Katholiek Nieuwsblad citeert in de editie van komende vrijdag een aantal islamitische leiders die zich grote zorgen maken. “Er voltrekt zich een ramp binnen de islam”, zegt een van hen. In een land als Soedan stoot de wreedheid van het islamitische regime tegen christenen vele moslims af. 800.000 van hen zijn christen geworden.

In alle Arabisch-islamitische landen is evangelisatie verboden en wordt bekering tot het christendom wettelijk bestraft. Bekeringen worden dan ook niet officieel geregistreerd en velen durven er niet openlijk voor uit te komen. Ook in Europa niet: volgens Magdi Allam, de Egyptische moslim die in de paaswake van 2008 door de paus werd gedoopt, is er in het continent een “nieuwe catacombekerk” ontstaan.

Nomad, Ayaan Hirsi Ali's new book

 
Praise for Infidel:
"A brave, inspiring and beautifully written memoir."
— The New York Times

"A significant contribution to our times."
— Kirkus Reviews

"This woman is a hero of our times."
— Richard Dawkins      

 

 

    

Product Description 

In her powerful new memoir, the #1 bestselling author of Infidel tells the stirring story of her search for a new life as she tries to reconcile her Islamic past with her passionate adherence to democracy and Western values. A unique blend of personal narrative and reportage, moving, engaging, wryly funny at times, Nomad gives us an inside view of her battle for equality in the face of considerable odds.

Ayaan captured the world's attention with Infidel, the eye-opening memoir of her childhood in Africa and Saudi Arabia, and her escape to Holland en route to a forced marriage in Canada. Nomad is the story of what happened after the Dutch director with whom she made a documentary about the domestic abuse of Muslim women was murdered by a radical Islamist and death threats forced her into hiding; of her bid to start a new life in America; of her renewed contact with her family on her father's death; and of her attempts to live by her adopted principles. With deep understanding, and through vivid anecdotes, and observations of people, cultures, and the political debacles that are engulfing the world, she takes us with her on an illuminating, unforgettable journey.      

About the Author 

  AYAAN HIRSI ALI, author of The Caged Virgin and the bestselling Infidel, was named one of Time magazine's "100 Most Influential People" in 2005, and Reader's Digest "European of the Year." She received Norway's Human Rights Service Bellwether of the Year Award, the Danish Freedom Prize, the Swedish Democracy Prize, and the Moral Courage Award for Commitment to Conflict Resolution, Ethics, and World Citizenship. Born in Somalia, raised Muslim, she fled to the Netherlands in 1992 to escape a forced marriage to an elderly cousin she had never met who lived in Canada. She learned Dutch, earned her college degree in political science, and worked for the Dutch Labor party, serving as a Dutch parliamentarian. She denounced Islam after the September 11 attacks, speaking out for the rights of Muslim women, the enlightenment of Islam, and security in the West. Since the murder of filmmaker Theo van Gogh by an Islamic fanatic she has lived under constant threat for her outspoken beliefs.

To be published in february 2009

Bestellen hier

Gelinkt door Joop

Boze moslims leggen opnames Ayaan-film stil

Bron:  Elsevier

woensdag 11 november 2009 18:34

De verfilming van het leven van Ayaan Hirsi Ali in Kenia is stil gelegd na onrusten in het Afrikaanse land. Delen van het script waarin de Islam bekritiseerd wordt waren uitgelekt.

In opdracht van de VPRO is IDTV bezig met een biografie over een Somalische vrouw wiens leven sterk lijkt op dat van oud-politica Ayaan Hirsi Ali. Een citaat uit het script is in het islamitische tijdschrift The Friday Bulletin verschenen. In deze scene slaat  'Ayaan' haar moeder met een Koran om de oren en roept ze uit dat ze er haar kont mee afveegt.

Woedend
Imams reageerden woedend en spraken uit dat zij de filmopnames als een belediging voor alle Keniaanse moslims opvatten.

Zelf is de oud-politica niet betrokken bij de totstandkoming van de serie die de werktitel ‘Droomland’ heeft, verklaart haar woordvoerder. Hirsi Ali heeft regisseur Theu Boermans gevraagd naar wat precies de bedoeling is, maar volgens haar woordvoerder wilde hij daar niet veel over loslaten. ‘Ik zie het wel verschijnen,’ reageerde Hirsi Ali.

The Friday Bulletin schreef ook een korte biografie over Hirsi Ali. Opvallend: volgens het tijdschrift werd Theo van Gogh vermoord door ‘onbekende mensen.’

Weg uit Kenia
Roma Media Agency, het Keniaans castingbureau dat door IDTV was ingeschakeld, wil na alle kritiek op de film niet meer meewerken. Het filmproductiebedrijf weet nog niet hoe het nu verder moet gaan met het project, verklaarde een woordvoerder aan NRC Handelsblad. Het bedrijf zal in ieder geval niet meer naar Kenia terugkeren.

Ayaan Hirsi Ali is geboren in Somalië, maar woonde ook in Saoedi-Arabië, Ethiopië en Kenia. Haar autobiografie, ‘Mijn geheim,’ werd een internationale bestseller.

Door Marlou Visser

--------------------------------------------

Ayaan's nieuwste boek, 'Mijn Geheim', uitgegeven in de Boeketreeks !!! Die Marlou !!!

Infidel, noem toch man en paard!

Zie voor de correcte vertaling : Bol.com

--------------------------------------------------------------------------------

Uit de Friday  Bulletin: (pdf)

Geplaatst door Joop

Opzoomeren in 010

Bron:De Havenloods

Zie ook : Liever Turks dan Paaps

Geplaatst door Joop

Ayaan kiest voor donkere tulp

bron

Vandaag heeft Ayaan Hirsi Ali in het Metropolitan Museum of Art in New York haar eigen tulp gedoopt. Zij besprenkelde de tulpenbollen met champagne en plantte ze direct daarna. Met de nieuwe, ‘zwarte’ tulp ‘Ayaan’ eert de Nederlandse bloembollensector mevrouw Hirsi Ali, die al jarenlang strijd voert voor rechten van moslimvrouwen over de hele wereld.

De spectaculaire, nieuwe donkere tulp wordt gekweekt door mevrouw Lydie Boots van Lybo Hybridizing uit Hem (Noord-Holland). Zij is een van de weinige vrouwelijke kwekers in de door mannen gedomineerde bloembollensector. De tulp, door Ayaan zelf uitgekozen, is gedoopt in aanwezigheid van Thijs Leenders, voorzitter van de Nederlandse bloembollenimporteurs op Noord-Amerika en Wim Pijbes, directeur van Rijksmuseum van Amsterdam.

Bloei
Bezoekers van het Rijksmuseum in Amsterdam kunnen komende lente de eerste honderd nieuwe ‘Ayaan’-tulpen in volle bloei bekijken. In de museumtuin worden momenteel honderd ‘Ayaan’ tulpenbollen geplant. De tulp ‘Ayaan’ is voorlopig beperkt verkrijgbaar; het duurt meerdere seizoenen om tot een ruim bollenaanbod te komen. In de herfst van 2010 zullen naar schatting 500 tulpenbollen beschikbaar zijn. Voorjaarsbloeiers als tulpen, narcissen en hyacinten worden in het najaar geplant en bloeien dan in het volgende voorjaar.

Mevrouw Ayaan Hirsi Ali doopt haar eigen tulp in aanwezigheid van Thijs Leenders, voorzitter van de Nederlandse bloembollenimporteurs op Noord-Amerika.

Islam: Huis van de Oorlog

Een column van Lucida

En voor al degenen die onvermoeibaar de islam als verrijking en zegen voor de Westerse cultuur aanprijzen, thans de brandende vraag: is het niet wenselijker een stuk droog brood met vrede erbij te hebben, dan een huis weliswaar vol exotische feestmaaltijden maar ook vervuld van haat en tweespalt!

---

---

In Amerika heeft zich een verschrikkelijk drama voltrokken. Majoor Malik Nadal Hasan, een islamitische officier binnen het Amerikaanse leger, heeft voor een waar bloedbad gezorgd. In koelen bloede werden 13 mensen gedood en nog eens 31 mensen raakten gewond. Na de aanslagen van 9/11 lijkt Amerika weer het slachtoffer van een moslimextremistische aanslag.

Deze aanslag is niet alleen een menselijk drama, maar bewijst ook het gelijk van de islamcritici die al langer waarschuwen voor het gevaar van de sluimerende infiltratie door (slapende) salafistische cellen binnen overheid en tal van publieke instanties. Natuurlijk zullen de media -zoals dit met de moordenaar van Theo van Gogh gebeurt- ook nu weer trachten deze aanslag te vergoelijken als zijnde 'de daad van een gestoorde enkeling'. Of zoals columnist van de Volkskrant Bert Wagendorp het met een slinks gevoel voor understatement recapituleert 'een psychopaat van Marokkaanse afkomst'.

En wederom zullen de media het bekende riedeltje 'islam=vrede' opdreunen. Het vertrouwde legertje islamofielen zal zich weer massaal aandienen om u en mij op het hart te drukken, dat we de islam niet verantwoordelijk mogen houden voor daden van afzonderlijke gelovigen. Maar hoe lang laten we ons door deze schijnvrome voorstelling van zaken nog in de luren leggen? Zijn we dan al niet vaak genoeg met onze neus op de feiten gedrukt, waar het de zogenaamde barmhartigheid van de islam betreft? Kennelijk niet.

Want nog steeds geloven vertegenwoordigers van de politieke, bestuurlijke alsmede academische dhimmy'lite in dit land, dat er moet worden toegewerkt naar een salonfähige, zogeheten polderislam. Een van de meest bekende en tevens meest omstreden voorvechters van zo'n eigentijdse islam blijkt Job Cohen. In een eerdere  column schreef ik:   
"Wie ook al jaar en dag hetzelfde kussen met het salafistische liegbeest deelt, is natuurlijk Job Cohen. Inmiddels (zichzelf) benoemd tot de khedive van Nederland, zorgt deze ultra submissieve Jood er samen met zijn salafistische sahaba's voor, dat in 'zijn Mekka aan de Amstel' niet alleen de leugen regeert maar zelfs dicteert. Dhimmitude grasduinend binnen de ondoorgrondelijke context van The Art of Taqiyya, blijkt deze regenteske sociaaldemocraat inmiddels het zicht op de weerbarstige werkelijkheid volkomen kwijtgeraakt."

Christiaan Snouck Hurgronje schrijft in zijn boek 'Mekka': "Het is alsof in de islam een dodelijk formalisme tot die natuur behoort, die men vruchteloos door de voordeur verjaagt, terwijl die tegelijkertijd door de achterdeur weer naar binnen sluipt…" Scherper had hij het niet kunnen verwoorden. We hoeven maar te denken aan bruggenbouwer Tariq Ramadan. Door de Erasmus Universiteit werd Tariq Ramadan de deur gewezen, toen bleek dat hij voor het Iraans regime hand en spandiensten verricht.  Echter nauwelijks was het onvermijdelijke ontslag een feit, of de deur van de VU werd -mede op aandringen van een viertal gesneefde UvA-wetenschappers- voor de in ongenade gevallen islamtheoloog wagenwijd opengezet.

En daarenboven, wat doet de jofele "freelancejood" en burgemeester te Amsterdam Job Cohen? Ach, enerzijds collaboreert hij doodgemoedereerd met de moslimbroederschap van haat en toenemend geweld, anderzijds verleent hij zonder blikken of blozen zijn medewerking aan een van de talloze interreligieuze dekmantels ervan: het 'Charter for Compassion' waar hij als gastspreker zal optreden. Het compassiepleidooi blijkt een initiatief van de al even omstreden Britse schrijfster Karen Armstrong. U weet wel, de voormalige kloosternon, die de terreuraanvallen op Amerika, Madrid, Londen, Bali en zo voort verklaart als 'reacties op de Westerse suprematie en diens gebrek aan compassie met de noden van de islamitische wereld'. En welke gastsprekers zullen er nog meer hun opwachting maken? U raadt het al. Naast the usual suspects als Job Cohen en rabbijn Awraham Soetendorp, duikt daar ook prominent de naam op van de islamitische wolf in schaapskleren Tariq Ramadan.

Kennelijk ziet Job Cohen het als zijn dure plicht, om naast zijn apodictische woorden, d.w.z. zijn vlammend pleidooi langs wetenschappelijke weg de vreedzame aspiraties van de islam voor het voetlicht te brengen, namens de gemeente Amsterdam ook nog eens een financiële inspanning te leveren. Tijdens het Charter for Compassion zullen de vragen die Job Cohen opwierp, ongetwijfeld centraal aan de orde worden gesteld: 'Is de islam werkelijk een gewelddadige religie? Wat betekent het dat Nederland islamiseert? Is dat zo? Wat zijn daarvan de consequenties? Levert het gevaren op? Of kan het bijdragen aan de ontwikkeling van onze samenleving? Verdraagt de islam zich met de democratische rechtsstaat? En ten slotte: Hoe willen moslims in Nederland leven? Wat vinden zij belangrijk? Waar liggen hun loyaliteiten?'

De uitkomst van bovenstaande vragen laat zich raden: "Zolang de staat, of duidelijker gezegd de (lokale) overheid zich ontfermt over een achtergebleven bevolkingsgroep (in dit geval over moslimmigranten) en ter wille van hen het vraagstuk overdenkt, of (hun) godsdienst/cultuur behouden danwel afgewezen moet worden, zal zij zich doorgaans altijd voor het behoud ervan uitspreken." (Nietzsche)

Hans Jansen over Nederlands meest bekende zelfislamiseerder Job Cohen:  ''Hij weet blijkbaar niets van de islam. Zijn betoog besteedt geen enkele aandacht aan de eeuwenlange pogingen van de islam om Europa te veroveren. De vraag wie die pogingen dan wel organiseert, is even dwaas als de vraag wie in Nederland de sinterklaasvieringen organiseert. Overigens kon de keuze van de sprekers op dit congres niet enger en nauwer zijn. Geleerden met een andere mening dan die van de organisatoren zijn niet uitgenodigd. Dan is het geen wetenschap, maar propaganda.''

Nog los van de principiële vraag, of het echt tot het ambt van een (benoemde) burgemeester behoort, om zichzelf zo nadrukkelijk met een religie van tweespalt en haat te binden, zal blijken, dat zodra met het grondbeginsel van een geloofsneutrale staat de hand wordt gelicht, het einde gauw zoek zal zijn. Schopenhauer zou het zo hebben kunnen formuleren: 'Tegenover elke eis die wordt ingewilligd staat een nieuwe eis, omdat de eisende (muslim) niet kan ophouden te eisen'. Het gevolg van deze op een verkeerde perceptie van tolerantie gestoelde toegeeflijkheid, d.w.z. het onvoorwaardelijk accepteren van de islam als onlosmakelijk onderdeel van onze samenleving: een grove minachting voor en ondermijning van de seculiere waarden en normen.

Maar dit niet alleen. Want ook de vaak onverdraagzame, en met het oog op essentiële vraagstukken onverenigbare, militante islam, bepaalt in overwegende mate het politieke correcte wensdenken bij de dhimmy'lite omtrent de vraag, welke (toekomstige) staatsinrichting en rechtsontwikkeling het beste bij de wensen van moslims aansluit. Oftewel in de multiculturele mindset van Job Cohen en zijn ghostwriters: Hoe willen moslims in Nederland leven? Wat vinden zij belangrijk? Waar liggen hun loyaliteiten? Antwoord: volgens de sharia; de jihad; bij de islam en hun islamitische identiteit. Welnu, om niet de indruk te wekken, dat er met de scheiding tussen moskee en (lokale) overheid (bijvoorbeeld uit electorale of partijpolitieke overwegingen) toch de hand wordt gelicht, worden door de sociaaldemocraten de meest dimmitude denkexercities ontwikkeld.

Wat ons de verraderlijke alliantie tussen sociaaldemocratie en islam zal brengen -in Stoperajargon versluierend 'de boel bij elkaar houden'-, lijkt, ondanks het debacle Westermoskee en het met veel gemeenschapsgeld gefaciliteerde fiasco Marhaba, onafwendbaar: het shariasocialisme.

gelinkt door Joop

Nausicaa Marbe Wildersfetisjisme

Volkskrant 06-11-2009, pagina 13

NAUSICAA MARBE

Onlangs zat ik tijdens een lunch naast een werkende moeder van Marokkaanse afkomst. We spraken over Femke Halsema die op televisie openhartig gesproken had over de school van haar kinderen: het contact met moslimouders verliep stroef, de segregatie was groot. De kritiek van deze politica beviel mijn gesprekspartner niet. Al maakt zij hetzelfde mee: omdat zij geen hoofddoek draagt, er niet uitziet als belijdende moslima, mogen Marokkaanse kinderen niet met haar kinderen spelen. Nu had ze haar kinderen speciaal op deze school gezet, omdat ze daar zelf op gezeten had. Toen speelde iedereen met elkaar. Trieste verandering.

Terwijl we praatten over deze enorme verschillen in integratie, vroeg een (autochtone) man ons waar we het over hadden. ‘Integratie!’ riep het tafelgezelschap. ‘Ach joh’, zei de man, ‘oud nieuws. Da ’s allang gebeurd.’ Hij meende het.

Daar lag het multiculturele drama in een notendop voor ons. De problemen en de ontkenning. De feiten en de vrees. De integratiesuccessen, hun kracht en kwetsbaarheid. De intolerante orthodoxie, de angst voor stigmatisering. De angstige dilemma’s van zich links noemende politici inzake de islam. Discriminatie in eigen kring. De schaamtecultuur. Een uur lang spraken we erover, zonder dat de naam Geert Wilders viel.

Waar is deze discussie in de landelijke politiek gebleven? Wie, behalve Van der Laan in zijn dagelijkse ploeterwerk van politicus die geen politicus wil zijn, gaat concreter in op deze bewegingen, botsingen, veranderingen? En wie doet dat zonder zich te laten opjuinen door wat Wilders elke week zoal roept?

Wat voor visie op de integratieproblematiek ventileren ze, onze politieke leiders? Balkenende volstaat met periodieke reprimandes tegen het ‘wegzetten van groepen’. Hamer, Kant en Verdonk lijken uitgepraat. Rutte reagéért vooral op Wilders’ voorstellen. De ChristenUnie wenst meer christendom in de botsing der meningen, welja. En Pechtold schreeuwt ‘racisme’ tot hij zo rood aanloopt als zijn stropdas. De enige die de noodzaak bepleit van een hedendaagse visie op de islam is Ahmed Marcouch, al blijft het bij hem altijd gissen welke wonderlijke invulling hij nu weer geeft aan de scheiding van kerk en staat.

De nadelen van dit gebrek aan ideeën en daadkracht worden pijnlijk zichtbaar als er, zoals begin deze week, weer zo’n Wildersgerelateerd bommetje ontploft. Dan gaat het niet meer over de feiten, maar wordt er een schandaal gefabriceerd op grond van geruchten en voorbarige interpretaties. Vijftig manhaftige ambtenaren die hun naam niet wilden noemen, roddelen over een rapport waarmee Ter Horst in haar maag zou zitten, omdat daaruit ‘wetenschappelijk’ zou blijken dat de ‘extreemrechtse’ Wilders een staatsgevaarlijke racist zou zijn. Voer voor loodsmannetje Pechtold, die zonder de grote blonde haai op zoek zou moeten naar passende arbeid.

Veel gedoe om weinig, maar het kwaad is geschied. Wat beklijft is dat Wilders een wetenschappelijk bewezen racist is. Temperatuur meten we in Celsius en Fahrenheit, aardbevingen op de schaal van Richter en racisme voortaan in eenheden Wilders. Alsof sociaal-wetenschappelijke bevindingen, die we nog moeten horen, tegenwoordig onherroepelijk de status krijgen van onaantastbare politieke instrumenten. Onaantastbaar, omdat kritiek op beleid nu ‘systeemhaat’ heet: wie zich daaraan schuldig maakt, ondermijnt de staatsveiligheid.

We zijn niet beland in een B-film over de Koude Oorlog waar naarstig jacht wordt gemaakt op ‘subversieve elementen’. Dit is de donkere krater van het politieke integratiedebat. Waarin gesteggel over wat Wilders nu is – racist/ slachtoffer, links/rechts, Indo/edelgermaan – meer telt dan een inhoudelijke, democratische correctie van zijn uitschieters. Waarin polarisatie door Wilders bestreden wordt door polarisatie tegen zijn electoraat. Waarin voortdurend gemeten wordt met twee maten: allochtonen worden beschermd tegen discriminatie, terwijl het gehele PVV-electoraat als staatsgevaarlijk wordt neergezet.

Waarin zijn bestrijders juist zijn wapens overnemen: lawaai, krachttermen, horrorscenario’s. Wilders honen, hem aanvallen, het onbespreekbaar maken van zijn thema’s lijkt een doel op zich te zijn geworden, een ijdele en vrijblijvende manier om te laten zien dat de kleur van je gedragen ondergoed allesbehalve bruin is.

Alsof Wilders los staat van enige realiteit. Maar zijn succes komt juist voort uit een werkelijkheid waar de problemen zich ophopen terwijl het politieke middenveld, die veronderstelde baaierd van wijsheid, vooral schroom toont vuile handen te maken. Intussen blijft het echte werk liggen en niet alleen op een enkel schoolplein.

Nidal Malik Hasan, Fort Hood shooter

Source: MyFox

---

WASHINGTON, D.C. - His name appears on radical Internet postings. A fellow officer says he fought his deployment to Iraq and argued with soldiers who supported U.S. wars. He required counseling as a medical student because of problems with patients. 

There are many unknowns about Nidal Malik Hasan, the man authorities say is responsible for the worst mass killing on a U.S. military base. Most of all, his motive. But details of his life and mindset, emerging from official sources and personal acquaintances, are troubling. 

For six years before reporting for duty at Fort Hood, Texas, in July, the 39-year-old Army major worked at the Walter Reed Army Medical Center pursuing his career in psychiatry, as an intern, a resident and, last year, a fellow in disaster and preventive psychiatry. He received his medical degree from the military's Uniformed Services University of the Health Sciences in Bethesda, Md., in 2001. 

While an intern at Walter Reed, Hasan had some "difficulties" that required counseling and extra supervision, said Dr. Thomas Grieger, who was the training director at the time. 

Grieger said privacy laws prevented him from going into details but noted that the problems had to do with Hasan's interactions with patients. He recalled Hasan as a "mostly very quiet" person who never spoke ill of the military or his country. 

"He swore an oath of loyalty to the military," Grieger said. "I didn't hear anything contrary to those oaths." 

But, more recently, federal agents grew suspicious. 

At least six months ago, Hasan came to the attention of law enforcement officials because of Internet postings about suicide bombings and other threats, including posts that equated suicide bombers to soldiers who throw themselves on a grenade to save the lives of their comrades. 

They had not determined for certain whether Hasan is the author of the posting, and a formal investigation had not been opened before the shooting, said law enforcement officials who spoke on condition of anonymity because they are not authorized to discuss the case. 

One of the officials said late Thursday that federal search warrants were being drawn up to authorize the seizure of Hasan's computer. 

Retired Army Col. Terry Lee, who said he worked with Hasan, told Fox News that Hasan had hoped President Barack Obama would pull troops out of Afghanistan and Iraq. Lee said Hasan got into frequent arguments with others in the military who supported the wars, and had tried hard to prevent his pending deployment. 

Hasan attended prayers regularly when he lived outside Washington, often in his Army uniform, said Faizul Khan, a former imam at a mosque Hasan attended in Silver Spring, Md. He said Hasan was a lifelong Muslim. 

"I got the impression that he was a committed soldier," Khan said. He spoke often with Hasan about Hasan's desire for a wife. 

On a form filled out by those seeking spouses through a program at the mosque, Hasan listed his birthplace as Arlington, Va., but his nationality as Palestinian, Khan said. 

"I don't know why he listed Palestinian," Khan said, "He was not born in Palestine." 

Nothing stood out about Hasan as radical or extremist, Khan said. 

"We hardly ever got to discussing politics," Khan said. "Mostly we were discussing religious matters, nothing too controversial, nothing like an extremist."

At the apartment complex in Silver Spring, Maryland where Hasan recently lived with another man who is believed to be his brother, his next-door neighbor remembers him well.

"He was a nice person," said Vivienne Tchanghan. "I didn't know him but when I want to go out, I say hi to him and he looked ok."

Tchanghan lived next door to Hasan for about a year. She says he lived with his brother, and was deeply religious, even writing "Allah" on his front door.

She says Hasan always wore a military uniform and that a woman and little girl often came to visit. Vivienne also says the building maintenance man was suspicious because Hasan refused to allow him inside.

"The maintenance man come to my apartment and he was like, that man over there maybe something going on that he doesn't want anybody to go in there," said Tchanghan.

The FBI has been through the apartment building, knocking on doors and talking to neighbors, but there is already a new tenant in his old apartment. 

Hasan earned his rank of major in April 2008, according to a July 2008 Army Times article. 

He served eight years as an enlisted soldier. He also served in the ROTC as an undergraduate at Virginia Tech University in Blacksburg. He received a bachelor's degree in biochemistry there in 1997. 

----------------------------------

Update : Allah u akbar...? (Huffington Post)

Visit msnbc.com for Breaking News, World News, and News about the Economy

" He is a graduate of Virginia Tech University, where he was a member of the ROTC and earned a bachelor's degree in biochemistry in 1997. He received his medical degree from the military's Uniformed Services University of the Health Sciences in Bethesda, Md., in 2001. At Walter Reed, he did his internship, residency and a fellowship.:"

source AP

--------------------------------------------------------------------

De Volkskrant kent de waarschijnlijke oorzaak al:

"De achtergrond van de schietpartij tekende zich vrijdag af. Militairen verklaarden dat Hasan werd gepest omdat hij moslim was. Volgens familieleden wilde de majoor daarom het leger verlaten. Hij kreeg daarvoor echter geen toestemming omdat zijn contract nog niet was afgelopen."

Pas maar op met al dat moslimbashen (remember Theo)......

 

Gelinkt door Joop

Islamitisch lesbisch meisje vermoord; ouders verdacht

Bron: Elsevier

De ouders van de achttienjarige Layla Hachichi zijn dinsdag aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de moord op hun dochter. Het meisje stierf zaterdag 10 oktober in haar ouderlijk huis onder verdachte omstandigheden aan zware brandwonden.

De Belgische Layla kwam openlijk uit voor haar homoseksualiteit. Haar ouders vonden dat het meisje door duivels of kwade geesten was bezeten en namen een islamitisch gebedsgenezer in de arm.

Zuiveringsritueel
Layla’s moeder verklaarde dat de gebedsgenezer het meisje bij wijze van reinigingsritueel had overgoten met kokend water.

Gebedsgenezer
Layla stierf op 10 oktober in haar ouderlijk huis in Antwerpen aan de zware brandwonden die ze had opgelopen. De Marokkaanse genezer die door de ouders was ingehuurd werd eind oktober aangehouden. Hij beweert echter dat hij alleen maar Koranverzen heeft gereciteerd.

In de drie dagen voordat Layla stierf, was de gebedsgenezer wel telkens een aantal uren bij de familie. Hij was ook de eerste persoon die de ouders belden toen Layla gestorven was.

In brand gestoken
In eerste instantie verklaarden Layla’s ouders dat het meisje tijdens het douchen zou zijn verbrand. Haar verwondingen lijken er meer op te wijzen dat ze opzettelijk in brand is gestoken. De ouders worden ervan verdacht het meisje opzettelijk te hebben verwond en zo medeplichtig te zijn aan haar moord.

zie video

gelinkt door Lucida

Britse regering: geen beroep in Wilders-zaak

Bron: De Pers

De Britse regering ziet af van hoger beroep in de zaak-Wilders. De PVV-leider kreeg vorige maand van de Britse rechter gelijk dat hij in februari ten onrechte door de Britse autoriteiten de toegang tot het Verenigd Koninkrijk was geweigerd.

,,Het gerechtelijke vonnis bestudeerd hebbende gaan we niet in hoger beroep tegen deze uitspraak'', zei een woordvoerder van het Britse ministerie van Binnenlandse zaken dinsdag. ,,Maar we behouden ons het recht voor om buitenlanders, inclusief Europese burgers, de toegang tot het Verenigd Koninkrijk te weigeren als wij geloven dat zij een bedreiging vormen voor de veiligheid of voor onze samenleving.''

gelinkt door Lucida

2 november 2009: Doe liever een pet over je keppeltje

Bron: Elma Drayer, Trouw

De aanloop naar 2 november voorspelde al weinig goeds. Vrij Nederland liet twee weken geleden een reeks personages aan het woord die de vermoorde filmmaker van nabij hadden gekend. „Als iemand anderen het recht op vrije meningsuiting niet gunde, dan was het Theo”, wist de een. „Hij is nu opeens een baken van beschaving en vrije meningsuiting”, zei de ander. „Maar wat Theo deed, had niets met de Verlichting te maken.” Schandelijk, vond ook een derde, dat de man na zijn dood zo was ’opgehemeld’.

Vreemd. Zelf kan ik me niet herinneren dat Theo van Gogh postuum ineens voor een ’baken van beschaving’ doorging. Noch dat hij door heel Nederland werd ’opgehemeld’. Wel kan ik me iets heel anders herinneren: hoe zich binnen vierentwintig uur een wonderbaarlijke rolwisseling had voltrokken.

Voor de dader bleken allerhande verzachtende omstandigheden te gelden (zieke moeder, krenkingen, tegenslagen). Het slachtoffer daarentegen had de moord min of meer over zichzelf afgeroepen (grote mond, kwetsende columns, islamkritisch filmpje). Het toenmalige kabinet liet zich enthousiast in deze logica meeslepen. De minister van justitie stofte de wetsartkelen tegen de ’smalende godslastering’ nog eens af. En moslimjongeren kregen een stoet overheidsfunctionarissen op bezoek; zij zouden het, was de gedachte, na de moord wel erg moeilijk hebben. De échte nabestaanden zochten het intussen maar uit.

Nu, vijf jaar later, kregen we van alle kanten wederom ingepeperd dat het slachtoffer heus geen lieverdje was. De dader leek definitief uit beeld verdwenen.

De herdenkingsdag zelf pakte zo mogelijk nog absurder uit. ’s Avonds kwamen bij de publieke omroep vele heren hun gewichtige zegje doen over, jawel, de vrije meningsuiting. En hun debat werd gedomineerd door de allernieuwste opwinding omtrent zekere partijleider en diens standpunten.

De aanleiding: drie wetenschappers zouden volgens de Volkskrant hebben aangetoond dat de Partij voor de Vrijheid ’extreem-rechts’ is. Zij ondermijnt „de sociale cohesie en de democratie in het land”. De leider en zijn aanhangers verspreiden ’systeemhaat’ en bovenal ’islamofobie’. Nederlandse moslims, zeg maar, moeten dankzij de populist uit Venlo gedurig vrezen voor hun veiligheid en welbevinden.

Ik zou onmiddellijk voor de wetenschap buigen, als de werkelijkheid wat zou meewerken. Maar dat weigert ze vooralsnog te doen.

Zo heb ik nog niet vernomen van islamitische scholen die onder politiebewaking staan, noch van moslimleerlingen die vermomd over straat moeten gaan, die bedreigd, bespuugd, uitgescholden en met stenen bekogeld worden, noch van islamitische ouders die willen emigreren naar veiliger landen. Wilders en zijn volgelingen ten spijt.

Wel las ik zaterdag in Het Parool een reportage uit Amsterdam-Buitenveldert. Bij het Joodse Cheider aldaar doet elke ochtend een politiebusje zijn ronde. Om het schoolgebouw staat een hoog hekwerk, camera’s houden de omgeving permanent in de gaten. Een pet schuiven over je keppeltje als je je buiten het hek begeeft – het hoort er voor de leerlingen bij. Scheldpartijen op straat, dreigen, spugen, stenen naar je hoofd ook. „Af en toe”, zegt de portier, „is het dreigingsniveau zo hoog dat we zelfs meelopen naar de bushalte.” Het leerlingental daalt gestaag: gezinnen trekken naar oorden „waar men de Joodse gemeenschappen veiliger acht”. En de zegslieden draaien er niet omheen: ’altijd’ zijn het ’jonge moslims’ die voor de agressie zorgen.

Dit alles gebeurt in dit beschaafde land, pal onder onze beschaafde ogen. En geen wetenschapper of opiniemaker die er bij mijn weten ’s nachts van wakker ligt.

Sinds 2 november 2004 zien wij slachtoffers waar ze niet zijn, en daders waar ze niet zitten.

gelinkt door Lucida

Raad is Jami zat

bron: Telegraaf

VOORBURG - Vrijwel de voltallige Voorburgse gemeenteraad is gisteravond woedend de zaal uitgelopen, nadat het raadslid Ehsan Jami, dat volgend jaar overstapt naar de PVV in Den Haag, een oproep deed om hoofddoekjes te verbieden op scholen in Voorburg en Leidschendam.

Foto: ANP

"Wat een schandelijke vertoning van deze idioot!”, brieste Hans Peter Klazenga van Gemeentebelangen. "Het is de zoveelste keer dat dit kind, want dat is het nog, bezig is te stigmatiseren. Alle mensen die een hoofddoek dragen zijn volgens hem terroristen. Het enige dat hij doet is Wilders napraten, zonder cijfermatige onderbouwing en zonder dat het van toepassing is op onze gemeente. Ik hoop dan ook van harte dat Wilders hem een geweldige PVV-kandidaat vindt, want hier zijn we klaar met hem”.

Het betoog van Jami, voormalig PvdA-raadslid, ging ook de raadsleden van het CDA, PvdA en de VVD veel te ver.

gelinkt door Joop

Rondom 10, Vreemd in eigen land

Indien Silverlight niet geinstalleerd is:

hier de Media player versie van Uitzending gemist

Gelinkt door Joop

Wie bedreigt nou democratie?

De PVV staatsgevaarlijk noemen is een autoritaire truc om oppositie op te heffen

Door: Carel Brendel

bron: Volkskrant

Geert Wilders voert het debat over islam en integratie op scherpe toon. Zijn voorstel om de Koran te verbieden vind ik onliberaal; zijn plan om criminelen met een Nederlands paspoort uit te zetten onhaalbaar en verwerpelijk, het inzetten van het leger in Gouda belachelijk. Bijzonder denigrerend is zijn  ‘kopvoddentaks’. Zo zal hij geen bondgenoten vinden onder degoedwillende allochtonen. De kleine, toch al in het nauw gedreven groep vooruitstrevende moslims zal zich evenmin aangesproken voelen.

Gevolg
De opkomst van Wilders’ PVV heeft alles te maken met de zorgen van talloze Nederlanders over de politieke islam in binnen- en buitenland. Wilders is niet de oorzaak, maar het gevolg van de problemen.

Wil Wilders de Nederlandse democratie omverwerpen? In zijn partijprogramma staat er niets over. Zijn optreden geeft daarvoor geen enkele aanwijzing. Er trekken geen gewapende en geüniformeerde PVV-milities door de straten.

Is de PVV misschien ondergronds bezig ons staatsbestel te ondermijnen? Daarvoor bestaan evenmin aanwijzingen. Hiervoor hebben we trouwens de  AIVD. De inlichtingendienst hield vroeger de CPN en de communistische vakbond EVC in de gaten. Tegenwoordig houden de gleufhoeden zich bezig met mogelijk terrorisme van extremistische moslims. Verder houden ze in de gaten wat er speelt in diverse extremistische milieus.

De AIVD heeft nooit iets gemeld over subversieve acties van  Wilders. De PVV komt niet in het nieuws door brandstichtingen, vernieling van eigendommen of het bedreigen van personen. We weten alleen dat Wilders zelf ernstig wordt bedreigd. De overheid is dankzij de noodzakelijke persoonsbewaking van elke stap op de hoogte.

Desondanks stellen drie wetenschappers dat de PVV een extreemrechtse partij is die islamofobie en systeemhaat tegen de overheid mobiliseert (Voorpagina, 31 oktober).

Jaap van Donselaar
Samengevat: Wilders ondermijnt de democratie en vormt een gevaar voor de staatsveiligheid.
De drie geleerden werken in opdracht van minister Guusje ter Horst (PvdA) van Binnenlandse Zaken. Met andere woorden: de voor de AIVD verantwoordelijke bewindsvrouw stelt drie wetenschappers aan om het werk van de AIVD te doen. Een van hen  is  Jaap van Donselaar, cultureel antropoloog in Leiden.

Hij geldt als expert op het gebied van rechts-extremisme. Hij werkt, gefinancierd door Binnenlandse Zaken, mee aan de Monitor Racisme en Extremisme. Bij gebrek aan echte nationaal-socialisten heeft Van Donselaar eigen criteria bedacht om een partij als extreem-rechts te duiden.
Hiermee wordt godsdienstkritiek in de racistische hoek geduwd

Pseudo-wetenschap
Een partij zit in die hoek als ze het eigene benadrukt, hard wil optreden tegen criminaliteit en de immigratie wil inperken. Volgens deze methode zijn in 2009 zo’n beetje alle politieke partijen extreem-rechts. De methode-Van Donselaar is  pseudowetenschap. De Leidse onderzoeker plakt het etiket extreem alleen op door hem ongewenste politieke partijen.

Van Donselaar doet zijn onderzoek namens de  Anne Frank Stichting, de beheerders van het Achterhuis, het onderduikadres van de schrijfster van het wereldberoemde oorlogsdagboek. Helaas misbruikt deze stichting Anne Frank om de vrijheid van meningsuiting in Nederland in te perken.

Racisme
Directeur Hans Westra vindt dat moslims beschermd moeten worden tegen aanvallen op de islam. Peter Rodrigues, jurist van de stichting, beschouwt kritiek op de islam als racisme, omdat je nu eenmaal moslim zou zijn door geboorte. In de jongste Monitor staat een pleidooi voor registratie van islamofobie, vergelijkbaar met de registratie van antisemitische en racistische incidenten.

Hiermee wordt godsdienstkritiek in de racistische hoek geduwd. Maakt u bezwaar tegen het feit dat sommige kinderen van 8 jaar in sluiers moeten lopen? Vindt u het ongepast dat Fatima Elatik als voorzitter van een stadsdeelbestuur een hoofddoek draagt? Vindt u dat Tariq Ramadan nooit benoemd had mogen worden als ‘bruggenbouwer’ in Rotterdam?

Pas straks goed op uw woorden, want Van Donselaar en de Anne Frank Stichting gaan u registreren.
Ter Horst heeft deze onderzoeker, die eind 2008 in zijn Monitor beweerde dat de PVV extreem-rechts is, ingeschakeld voor een onderzoek waarvan de niet verrassende uitkomst is dat de PVV extreem-rechts is.

Bombarderen
Het meest verontrustend is de formulering van de onderzoekers. Ze bombarderen een democratische oppositiepartij tot een gevaar voor de staatsveiligheid. Ze doen dit op verzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Dit zijn de methoden waarmee autoritaire regimes de oppositie monddood maken.

Legitiem verzet tegen overheidsbeleid wordt vertaald in systeemhaat tegen de overheid. Wie zich verzet tegen de regering, ondermijnt de democratie. Of verstoort de sociale cohesie, die overigens aljaren grondig is verstoord door het multiculturalisme.

Ter Horst is terecht terughoudend bij het overnemen van de conclusies. Want als ze haar zegen aan dit onderzoek geeft, zou ze zelf de democratie ondermijnen. Hopelijk beseft de Tweede Kamer  welke gevaarlijke weg hier wordt ingeslagen. De uitlatingen van de drie onderzoekers zijn voor het functioneren van de democratie veel bedreigender dan Geert Wilders.

Carel Brendel is journalist en auteur van Het verraad van links

gelinkt door Lucida

Wilders is geen bedreiging. Pechtold en de PVDA des te meer

Hier meer

Ayaan in pictures

Praat moord Van Gogh niet goed

Praat moord Van Gogh niet goed

Amanda Kluveld, 02-11-2009 10:13

reageer 74 reacties

 

Foto Martijn Beekman

Theo van Gogh werd vermoord door een moslim, in naam van Allah. Dat feit moeten wij in al zijn naaktheid onder ogen zien

Vijf jaar geleden werd Theo van Gogh vermoord. Sindsdien zijn vele rapporten en verkenningen verschenen over integratie, radicalisering, de Nederlandse identiteit en wat er zo meer aan belangrijke thema’s is bedacht door de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) en andere adviesorganen.

De moord op Theo van Gogh wordt in die vele rapporten vrijwel altijd genoemd in de inleiding: ‘Sinds de moord op Theo op Gogh...’ En dan volgt wat er, volgend op de slachtpartij in de Linnaeusstraat, voor alarmerend maatschappelijk verschijnsel aan de oppervlakte zou zijn gekomen.

Lees verder in de Volkskrant

Pechtold: Wilders is extreem-rechts

Volkschkrant

Fractievoorzitter Alexander Pechtold (D66) roept het naar eigen zeggen al drie jaar: ‘Geert Wilders is een racist en extreem-rechts. Maar nu eindelijk is er een wetenschappelijke onderbouwing.’

Pechtold omarmt de conclusie van drie wetenschappers die in een onderzoek over radicalisering Wilders als extreem-rechts kwalificeren. De onderzoekers, die werken in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zalen, stellen ook dat de PVV de sociale cohesie en de democratie ondermijnt.

Volgens diverse bronnen van de Volkschkrant wil minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken dat de onderzoekers deze conclusies afzwakken ‘wegens politieke gevoeligheid’. In de reactie van de minister schuilt het gelijk van de wetenschappers, vindt Pechtold. ‘Wilders is kennelijk zo’n gevaar dat de conclusies moeten worden aangepast. Dan dreigt de democratie inderdaad instabiel te worden.’

Het is, zegt hij, de spagaat waar de politiek al geruime tijd in zit. ‘Benoem je het beestje, dan maak je hem groter. We moeten niets verhullen, maar er alternatieven tegenover zetten.’

De PVV-leider zelf is ‘ziedend’. ‘De onderzoekers zijn knettergek geworden . Wat een idiotie. Wij zijn democraten in hart en nieren’, sms’t hij. Volgens Wilders is dit ‘de zoveelste (..) ziekelijke poging van de elite ons te demoniseren en te proberen de PVV en al onze kiezers de mond te snoeren’.

Het is precies de reactie die zijn critici voorspelden. In een rondgang van de Volkschkrant langs terrorisme- en polarisatiedeskundigen en overheidsfunctionarissen bleek dat velen denken wat de drie wetenschappers verwoorden, maar het niet openlijk durven uiten. Uit vrees dat Wilders hieruit politieke munt zal slaan en zal stellen dat de autoriteiten hem monddood willen maken.

Een verzoek inhoudelijk op de beschuldigingen in te gaan, wijst de PVV-leider af. ‘Ik maak verder geen woorden vuil aan dit soort baggeronderzoek van de linkse onderzoeksmaffia.’

----------------------------------------

Peiling
De partij van Geert Wilders mobiliseert haat tegen de overheid en ondermijnt zo de democratie. Kunt u zich in deze conclusie van drie wetenschappers vinden?

Ga hiervoor naar    de Volkschkrant

Tussenstand:

                  

 

Beide kemphanen in de tweede kamer:

Gelinkt door Joop

Zwagerman over de moord op Van Gogh

Als het aan Joost Zwagerman had gelegen was Submission niet uitgezonden in het programma Zomergasten.

bron: AT5

De film was in 2004 de directe aanleiding voor de moord op Theo van Gogh. Zomergasten zond de aanklacht tegen de onderdrukking van islamitische vrouwen in augustus uit. Zwagerman presenteerde de avond, waarin Ayaan Hirsi Ali toen te gast was.

Gelinkt door Joop

Guusje ter Horst viert Halloween

Een column van Filantroop

Er is maar weinig zo aangenaam als het aanzien van de machteloze hysterie die het politieke establishment aan de dag legt tegen de achtergrond van het maar niet afnemende succes van de politieke rebel Geert Wilders.

De PVV is een politiek blijvertje gebleken, en de electorale aanhang van Wilders blijkt zich niet te laten ringeloren door verdachtmakingen en retoriek. De hysterie rondom deze ongenadige aanklager van het politieke falen begint echter onsmakelijke, zo niet misdadige proporties aan te nemen die herinneren aan tijden dat de critici van de clerus als ketters de dood in gejaagd werden omdat het andere geluid de macht van die clerus zou aantasten. En de machtigen, leert de historie ons, zullen zelden de macht delen of afstaan zonder misdadige acties tegen hun opponenten.

Het contemporaine Nederland is echter een rechtsstaat waarin de politieke luizen in de pels niet op de brandstapel gezet worden. Er mag dan wel eens eentje een kogel door het lijf gejaagd worden, maar een echte traditie is dat nog niet. Nederland is bovendien geen Zimbabwe, waar de oppositie in elkaar geramd of geliquideerd wordt, denk je dan in een vlaag van optimisme.

Het Nederlandse politieke establishment moet zich dus beperken tot legale middelen om rebellen van het type Wilders politiek uit te schakelen. Nadat de pogingen Wilders politiek te elimineren tot nu toe vruchteloos zijn gebleken, doch de partij in tegenstelling tot het begoogde doel juist enorm groeide, zoekt het politieke establishment in radeloosheid de grenzen van het moreel toelaatbare op.

Zo is het uniek dat een minister een wetenschappelijk onderzoek entameert naar een politieke tegenstander, waar bovendien de “wetenschappelijke” slotconclusie feitelijk al van vaststaat. Dat had de minister Guusje ter Horst, van Binnenlandse Zaken namelijk kunnen weten als ze kennis had genomen van de laatste rapportage van Monitor Racisme en Extremisme van Jaap van Donselaar, waarin Wilders als een soort Mussert aan de schandpaal gezet werd.

Wie deze wetenschapper vraagt onderzoek te plegen naar Wilders komt onherroepelijk uit op de conclusie die men zich wenst. Je kunt net zo goed Gretta Duisenberg, Anja Meulenbelt en Dries van Agt om een wetenschappelijk oordeel over Israël verzoeken.

Nu is het een democratische traditie in Nederland politieke verschillen van opvatting in het parlement te bediscussiëren en te beslechten. Kennelijk is de onmacht van het politieke establishment zo groot dat het de hulp moet inroepen van de rechterlijke macht, de pers, de omroepen, buitenparlementaire actiegroepen, en nu zelfs van wetenschappers.

Blijkbaar heeft het politieke establishment niet door dat het zichzelf verschut zet door zo veel te mobiliseren in de strijd tegen Wilders. Dat het zo hard op weg is een Nederlandse variant van de methode Zimbabwe toe te passen om Wilders en diens electoraat te elimineren wordt hiermee demonstratief aangetoond.

Afgaande op de verkiezingspeilingen van de laatste maanden beslaat het PVV-electoraat circa 20 procent van het gehele electoraat, hetgeen neerkomt op ongeveer twee miljoen zielen. Kennelijk voldoet de politieke aanwezigheid van Wilders aan een grote behoefte dat het electoraat - ondanks de lange reeks van verdachtmakingen en het inschakelen van de rechterlijke macht, de pers, de omroepen, buitenparlementaire actiegroepen en wetenschappers om Wilders als het grote kwaad af te laten voeren - resoluut blijft volharden in een keus voor de PVV.

 

Je mag je daarom afvragen wat er nog rest als het nu nog steeds niet lukt Wilders en diens PVV, inclusief de twee miljoen kiezers van die partij, naar een virtuele Goelag af te voeren.

Misschien moeten we de komende tijd ons daar maar eens mee bezighouden zodat we niet voor al te grote verassingen komen te staan.

Het zijn immers grimmige tijden, en je weet maar nooit welke horror het politieke establishment nog in petto heeft om het probleem Wilders op te lossen.